Twee keer in de week ,van 3-5 heb ik een groepje met 15 kinderen.
Totale beginners wel te verstaan.
Alhoewel ze al een hele tijd speelden , nou ja speel..den ahum.
Een bas op een kwart basje, hij doet heel erg zijn best de geheimen van het basspel te leren.
een paar cello's die hun pin weigeren hoger te zetten, altviolen die scheef zitten en een aantal violen.
Kwart ,halve en hele violen.
3/4 bestaan hier nog niet.
Elke les is er een jongetje die ongelooflijk stoort.
Hij komt , te vroeg, iedere les naar me toe: "juf het is al pauze ,draait zijn snaren los, praat hard,
kortom stoort ook de anderen.
Sinds een week komt een schattig meisje (15-16)uit de andere groep mij helpen om de viooltjes hoor te houden ,ze recht te laten zitten etc. Op gegeven moment had zij hem gezegd: zo in de pauze ga jij niet buiten spelen.
Ik had eigenlijk nog geen straf uitgedeeld behalve dat ik dat bewuste jongetje een keer naar buiten sleurde toen hij een ander schopte of sloeg. Toen waren ze allemaal zeer onder de indruk dat ik zo koeltjes boos was en zo sterk. Met open mond staarden ze me aan : goh de juffrouw is zooo sterk?
Ja kijk maar uit ,dat wordt je van het vioolspelen.
Ik heb dat jongetje ongenadig aangepakt:
De pauze duurde 15 minuten langer en de hele tijd heeft hij vader jakob met mij moeten
oefenen tot hij het kon. En nog een keer ,en nog een keer en nu nog 10 keer.
Nog een grote mond: nog een keer , tot je het kan.
De andere kinderen hadden groot plezier,zij kunnen alles zien want ook de open
deur fungeert als airco.
Na de pauze was hij heel blij dat hij eigenlijk nu wel mee kon spelen.
Daar zat hem dus de knoop, hij kon gewoon niet mee komen.
Toch wel goed om eens heel streng te zijn.
Eva
Geen opmerkingen:
Een reactie posten