donderdag 18 oktober 2012
101,concert, toeval,
Nou hier ben ik dan weer.
Het heeft even geduurd want het was,laten we zeggen, nogal heftig de laatste tijd.
Al mijn energie ging op in het verwerken ervan.
Nu ben ik weer bezig met een nieuw concert hier op Curaçao.
Op 27 november wordt het alweer 10 jaar geleden dat een van mijn allerbeste vriendinnen vermoord werd.
Louise, geboren Curaçaose. Een heel goede celliste bovendien.
Ze had ,in in Puerto Rico en in Boston gestudeerd en heel wat celloconcerten gespeeld met het Curaçaos Jeugdorkest.
Het conservatorium van Puerto Rico was opgericht door Pablo(Pau) Casals, Vandaar dat in deze contreien het niet raar is om daar te gaan studeren.
In dit orkest speelt iedereen mee die enigszins op Curaçao kan spelen op zijn of haar instrument.
Heel wat concerten zijn er de afgelopen jaren georganiseerd.
Louise haar vader dirigeerde en vaak speelde hij ook solo. Haar moeder nam dan de totale
organisatie op zich.
Mensen bellen, sponsors zoeken, kopieën maken, kaartjes drukken, zaal en repetitieruimte regelen en huren.
Advertenties plaatsen, vliegtickets kopen en proberen sponsors hiervoor te vinden voor benodigde musici uit Nederland, Venezuela, Colombia, Puerto Rico. Huisjes of kamers of hotel regelen,auto regelen, want hier kun je haast nergens komen zonder auto. Met de fiets zou levensgevaarlijk zijn.
Overal waar ze maar contacten had werden die ingeschakeld om de benodigde musici op te scharrelen om het concert mogelijk te maken. Zeker waar het een grote bezetting betrof als een volledige symfonie van Beethoven. In Nederland is het al moeilijk om een concert te geven en alle mensen bij elkaar te krijgen, laat staan in Curaçao.
Nu heeft haar vader in zijn hoofd gezet om dus een herdenkingsconcert te organiseren voor zijn dochter op de dag dat zij gestorven is.
Om het niet al te groot te maken zijn er alleen stukken op het programma gezet voor strijkers.
En suite van Atterberg, Een sopranino blokfluit concert (Cdur) van Vivaldi, dubbelconcert voor 2 violen,een pianoconcert van Mozart waarbij de bekende Curaçaose pianist,bekend van de walsen, Win Statius muller solo speelt en nog wat stukken. Nu wil de dirigent, Eric de solo alt spelen en ik moet de soloviool spelen.
Maar dan is er geen dirigent.
Wat wil het eerste toeval : de fosh in otro Banda waar ik eerst de groepslessen gaf betaalde mij niet, dus ben ik gestopt want alleen al de benzine er naar toe was niet te betalen voor mij.Ze moesten dus snel naar iemand op zoek.
Nu is er 'onder de boogjes, een soort restaurant flaneerroute. Daar stond wel eens een Colombiaanse violist te spelen, dus ik sprak hem een keer aan of hij zin had om trio of kwartet te spelen.Ja hoor ,leuk. Hij komt, ook per toeval een dame tegen ,die net ontslag uit haar orkest in Colombia had genomen ,( ja natuurlijk om een ontrouwe man ahum) en die net zoekende was naar een baan. Dus hij zegt tegen haar: jou hebben ze nodig in Curaçao.
Mijn leerlingen vertelden over juffrouw Ruth (viola), en zodoende speelt zij nu ineens solo met mij.
Het volgende toeval is ,dat een celliste toevallig bij mijn zus is met haar cello en vertelde dat ze naar Curaçao ging. Dus ik schakel mijn zus in en zeg : stuur haar maar naar mij, dus die speelt nu ook mee.
Weer een andere dag komt iemand: ja er is iemand bij de rechtbank komen werken die goed viool speelt en zelfs het conservatorium af heeft gemaakt,dus ook die speelt mee. Een ander wist weer iemand die in El sistema ,Venezuela,is opgegroeid en heel behoorlijk cello speelt. Doet nu dus ook mee.
Een van mijn leerlingen wist nog een dame uit Engeland, Ruth ,die Engelse les geeft, dus die speelt ook viool mee.
Dan komen er nog een paar beroepsmensen uit Nederland. Zo begin je met een paar halve violen en het wordt ineens een hele groep die nog heel behoorlijk klinkt ook. Maar veel organisatie dat wel.
Ondertussen organiseer ik ook nog een paar eigen recitals met mijn trouwe pianist.
Hij is geweldig en vindt ook nog alle stukken prima die ik voor zijn neus zet. Geen geklaag,geen gezeur,prima.
Ik kan gerust zeggen in alle eerlijkheid, behalve een kapotte auto,miezerig wonen,oorontsteking, veel leerlingen en heel heel weinig betaald worden zijn alle mensen hier heel aardig en gaat het dus redelijk goed met alle voorbereidingen. Nu maar hopen dat er veel mensen op de concerten komen om de kosten te kunnen dekken.
Ja en ik speel ook Bach op mijn concerten.
Abonneren op:
Posts (Atom)