landhuis Bloemhof, muziek maken, studeren,22

Gisteravond gaf een vriendin van mij een workshop voor een aantal keren in een prachtig landhuis.
Bloempot.
Nou soms voel ik mij een bloempot met allemaal violen en viola's en cellos erin.
Alleen kunnen ze niet helemaal bloeien.
Ik merkte dat ik nogal gefrusteerd raak van al die viooltjes.
Niet van de kinderen zelf, alhoewel ze hun viool-tjes figuurlijk wat meer aandacht zouden mogen geven.
maar ze spelen allemaal in een orkest ,nou ja orkest,ze zitten bij elkaar,en krijgen daar zoveel stukjes te spelen dat ze helemaal geen tijd hebben om te studeren ,naast al dat huiswerk van school en die muziekjes.
Eigenlijk ben ik er alleen maar om een paar moeilijke,voor die kinderen moeilijk dus,stukjes in te studeren en kom helemaal niet toe aan de gewone dagelijkse kost.
snoep en koek en chocola en nog even naar mac donalds,voor nog meer tr&&p.
Veel flutmuziek zonder enige inhoud,zonder melodie,vreemde filmische ritmes maar totaal niet leerzaam. Daarom zijn ze na 12 jaar ! ... ,3 x per week repeteren, nog niet verder dan een kind wat 2-3 jaar les heeft en soms een half uurtje studeert.
Als je kinderen in een schoolorkest wil laten spelen ,zorg dan dat de muziek die ze spelen hen vooruit helpt.
Niet alleen ter meerdere eer, (mijn een zou het niet zijn) en glorie van de volwassenen.Om mooie sier te maken in een filmfestival of anderszins.
Al weken zijn we er mee bezig, maar een tooladder kunnen ze nog niet, en recht strijken of zuiver spelen ook niet.
Ik vind eigenlijk dat die kinderen, vergeet niet dat sommigen ermee door willen gaan,ongestoord moeten kunnen studeren. Hun blik op oneindig, naar hun eigen toekomst werken, niet constant moeten aantreden voor een een of ander flut-fund-raising-concert.
Niet voor de portemonnaie van de volwassenen weer een optreden moeten presenteren elke paar weken.
Want diep in hun hart weten de meesten wel dat het daar om draait.
Maar de meesten spelen het spelletje mee , of ze begrijpen het niet.
Ik vind van mijzelf dat ik die kinderen moet beschermen,want zij zien het ook niet.
Werken hoeft geen slavernij te zijn, het is de manier waarop.
Verden was het in Bloemhof leuk om te zien hoe snel 11 volwassenen ,zonder muzikale ervaring, zo snel een paar liedjes in studeerden.
Heerlijk,kun je geen viool spelen: zing dan mee ( pot ver d*****)
Dank zij een gitarist, die door een handicap verkeerd om speelt en een prachtige,amateur, fluitiste , en ik natuurlijk viool, bleven de zangers mooi op toonhoogte.
Zie je wel : iedereen kan muziek maken, je moet je er wel voor open stellen en je erin gooien.

tot de volgende violen

pastoor, partita,interpretatie,21

Ik zei toch ,elke dag een stukje Bach!
Zondag was een goeie kennis van mij overleden.
Mijn dochter zag haar een beetje als oma.
Haar kleindochter , mijn naamgenoot, een beetje als haar nichtje ,omdat ze als klein kind al samen speelden.
Vandaag zou ze begraven worden , op Bottelier.
Ik hoorde van iemand dat er geen sprekers zouden zijn.
Ook geen pastoor of dominee,(zelfs geen rabijn).
Dus ik dacht : voor de zekerheid neem ik mijn viool mee.
Vlug in de muziekkast gedoken en daar vond ik de partita's van Bach.
Nou die had ik nog voor mijn eindexamen gespeeld, die neem ik mee.
Komen de dochters van de overledene op mij toegelopen : ja maar jij gaat toch zeker spelen,jij moet spelen.
Ok, ok dacht ik prima gelukkig hebben we Bach.
Gelukkig maar, doodse stilte in de kerk, niemand durfde iets te zeggen.
En ook heet, want de muziek vloog haast van de standaard door de fan die op volle toeren stond.
Dus ik trek mij even buiten terug om eventjes een klein stukje in te spelen want ik zou op het einde"" iets spelen, 1 stukje maar.
Ik was nog niet begonnen met inspelen of er komt iemand naar mij toe: of ik maar direkt wilde beginnen want
het was oorverdovend stil in de kerk.
Toen mijn eerste stuk was afgelopen kreeg ik driftige gebaren van  speel nou door.
Afijn, achteraf heb ik meer dan een uur een 3e partita van J.S. Bach gespeeld.
Ik kreeg een groot compliment van de andere violist aanwezig:
Jouw interpretatie lijkt het meest op die van Hillary Hahn.
Zelfs de direkteur van avilla liet weten dat hij zeer genoten had.
Alhoewel het wat schuchter begon ,wat wil je ik was op van de zenuwen, werd het gaandeweg steeds gloedvoller en was de viool mooi tot achterin de kerk te horen.
Niet alleen blij dat ik de stilte heb opgevuld maar toch ook wel trots dat de mensen het zo mooi vonden.
Al hadden sommigen nog nooit van Bach gehoord.

Tot de volgende muzikale groet.

onderwijs,roeien in de hitte,slavernij,20

Zo zie je maar ,hier heb je geen rivieren daarom moet je maar roeien met de riemen die je hebt. Flauw he.
maar ik bedoel het aantal musici is bijna nihil. je hebt met geluk een paar leuke mensen die in hun vrije tijd wat spelen en die je kan vragen om iets mee te spelen.
Daarom was ik ook zo verbaast ( en woedend) over de pedante betweterigheid van Nederlands onderwijs en jeugdzorg.
En vooral de kinderbescherming die erg weinig weet!
Ze weten niet veel, in mijn ogen bijna niets, behalve wat er in hun sterk uitgedunde boekje staat, een beetje uitgedund tot een handleiding : hoe verdien ik zoveel mogelijk met praten en niets doen.in de jeugdzorg ( vast en zeker van in-holland een diploma gekregen.)
Zij vinden het namelijk kinderslavernij als een kind zeker wel 10 minuten per dag op een muziekinstrument moet oefenen.
En alhoewel er heel wat partijen in Nederland tegen dieren in een circus zijn . Een dier ,behalve misschien een beer, kun je niet met dwang trainen dan bijt hij namelijk .
Maar zonder enige wroeging kijken ze naar het Chinese kinder circus ,waar kinderen systematisch worden uitgebuit.
Sterker nog, ze worden vaak tijdens hun training van 8 of meer uren per dag door 2 volwassenen uit elkaar gerukt en gedwongen om de meest moeilijke oefeningen te doen waar wij in het westen van zouden walgen.
Of we kijken verrukt naar kleine chinese violistjes die viool-stukken spelen waar wij op het concervatorium nog moeite mee hebben.
Dezen moeten minimaal 6-8 uur per dag oefenen om die stukken aan te leren.Of zijn ze allemaal wonderkinderen?
Niet omdat wij in het westen minder talent hebben ,maar omdat wij willen dat kinderen speels opgroeien, vooral goed leren rekenen met de computer. Vooral de nederlandse taal nauwelijks hoeven te kennen en vooral niets van muziek, dat is voor die " slechte''  elite  groep.
Bij mij op de muziekschool ( Ik ben dus in 7 maanden tijd van 8 naar bijna 60 leerlingen gegroeid ) is een jongetje van een jaar of 10.
Hij kan op school niet meekomen, hij begrijpt niets als je hem iets vraagt, maar komt iedere dag een aantal uren om piano te studeren. Daar hij op school toch niet kan leren en niet kan meekomen .  Heerlijk vindt hij het.
Zijn pianodocent heeft mij gevraagd of ik niet een sonate van Mozart met hem wil spelen.Als hij het kan: natuurlijk.


Nu elke Bach ,sorry dag ,ook een stukje Mozart.

mattheus met 8 dwarsfluiten,19

Gisteren hadden we met een dirigent, Francisca, een repetitie in de Brievengat kerk.
Voor mij voelt dat heel speciaal want mijn grootmoeder vertelde mij vaak de verhalen van haar vader die nog op landhuis Brievengat woonde en er ook geboren was.
Die kerk is van latere tijd.
Je raad nooit wat we speelden.
Niet alleen in Nederland wordt dit jaar 300 keer  de Mattheus Passion gespeeld.
Ook hier in Curacao doen we gelukkig mee aan deze goeie traditie.
Weliswaar bastaat het ' orkest ' uit 8 dwarsfluiten,1 fagot,1 klarint,1 cello,1 orgel met soms wat verstopte pijpen,daarbij zo laag gestemd dat de fluiten er niet bij kunnen.
Oh ja en 2 tweede violen, 2 eerste violen, en hopelijk komt de bassist nog opdagen,hij heeft het vast te druk met vioolles en basles en fluitles entuba,trombone,theorieles en en ,ik krijg adem tekort.
Afijn de bassist is een alles -kunner, die volgens zijn vioolleerlingen hoog-leraar en professor is .
Ik hoop dat hij het 3e boek van crickboom uit kan spelen zonder fouten.
Ook zong er een schattig kinderkoor.
Toch een heel ander gezicht als je gewend bent aan een Duits of Nederlands jongenskoor ,en je hoort hier
donkere kinderen uit een gemengd kinderkoor.
Alhoewel de stemmetjes anders kleuren,vind  ik het toch nog altijd even ontroerend als die kinderen hun melodie inzetten bij het eerste openingskoor.

Elke dag ....weer een stukje... Bach.

gereformeerd, bijbel der muziek,18

Vandaag is er weer iemand overleden.
Het is Dotty van Leeuwen ,de weduwe van Boelie van Leeuwen.
Boelie was een bekende schrijver over het Curacao'se leven.
Zij waren een beetje de reserve grootouders van mijn dochter.
Boelie hield erg veel van klassieke muziek speciaal van Bach.
In Nederland is er een radioprogramma: geen dag zonder Bach.
Ik ben dan ook begonnen om de kinderen te introduceren in de bijbel der muziek.
De suites voor cello of altviool, van   Bach
en partitas ,voor viool, van Bach.
Wederom had ik het niet verwacht:
ik speel het eerst voor en vraag dan of ze dit ook willen studeren.
Met glinsterende ogen zeggen ze Ja  juf graag.
Waarom zeg ik dat: dit zijn geen europese kinderen die het ergens wel eens bij vader of moeder of misschien bij opa of oma op een oude 75 toeren plaat hebben gehoord.
Nee over het algemeen groeien ze op met keiharde toemba muziek ,die mij pijn doet op mijn trommelvlies.
eenstemmige eenvoudige liedjes met een overheersende drum op de ondergrond.
Ook in de kerk komen ze niet verder dan wat vals gezongen gereformeerde (sorry ik kom uit Limburg)strofes van zeer eenvoudige ,zo niet symplistische kwaliteit,
Nu ineens horen ze Bach.
muziek geschreven voor 1 viool of 1 cello die toch meerstemmig klinkt. Muziek die geen begeleiding en geen drum en geen accoorden nodig heeft,die zit al in de noten zelf.
Dus ....elke dag ,een stukje Bach.

tot de volgende Bach,sorry Dag

witte mieren.wurmen,niet muzikaal,viool,17

Ik vond net een aantal houten muziekstandaards.
Nog van die mooie ouderwetse.
Ik spuit wat olie op de scharnieren.
schuif hem omhoog ,zet de muziek erop, pak mijn viool om te gaan spelen.
En ploep, valt dat ding naar beneden.
helemaal in elkaar gestort.
Ik kijk  nog eens goen naar de houten paal die in de houder schuift: helemaal aangevreten door de houtwurm.
Of zoals ze hier zeggen de witte mieren,misschien is het ook wel een ander beest.
Ik denk Goh zou die straks ook in mijn viool zitten.
Behalve een geheim wat ik van mijn grootvader kreeg aangaande hout en houtwurm,is er ook een andere remedie goed hiertegen: veel studeren ,daar houdt dat beest niet van.
Hij is vast niet muzikaal.
Ik zal het tegen de kinderen zeggen: wil je geen miertjes in de viool: moet je heel hard studeren.
Ik ben benieuwd of ze het begrijpen en of ze het doen.
Ik zal een  foto van die standaard maken, want dit zie je bijna nooit meer in ons opgepoetste landje.

Eva

ruiken ,strijkers in de tropen, hemel,16

Gisteren had ik bijna 18 kinderen op les.
Dus 15 in een groep 3 erna.
Nog even gerepeteerd voor het filmfestival met de kinderen van de muziekschool.
Maar ik kon het aanbod niet afslaan om gisteravond nog even een strijkkwartet van mozart (kv 562? )
en daarachteraan nog op 18:3 van beethoven te spelen.
Omdat mijn landlord wat ouder is heb ik hem gevraagd alt te spelen.
Ik eerste Adelheid en Marta cello en 2e viool.
Op gegeven moment waren we niet helemaal samen zoals het hoort.
Dus we stoppen.
Zegt de altist : het is goed dat die valse noten niet ruiken, want anders zaten we hier niet meer.
De volgende ochtend hebben we met z'n drieen ,viool, alt cello, nog een 2 trios van beethoven doorgefiedeld, opus 19;1 +2
Best moeilijk lezen als je ze nooit gespeeld hebt, nog moeilijker als de altist steeds sneller wil, want hij kent alle trio's  als violist.
Maar niets is heerlijker dan dat.
Het beste feest,avondje stappen kan daar niet tegenop.
Laat ze maar lekker met hun dure sonnebrilletje en een exotisch tijdschrift onder de arm gaan
skien of apres skien.Of op een sjieke waterjet ski de boel onveilig maken zoals hier op de stranden veel Nederlanders doen.
Strijkkwartet is een stapje dichter bij de hemel zijn. Een stapje hoger op de ladder  of te wel zonder overbodige religies in hogere sferen.
Over hemel gesproken.
Komt een man bij Petrus aan de hemelpoort.
Met een klarinet onder zijn arm,en een saxofoon.
Petrus kijkt in zijn grote boek ,en ziet dat de man een goeie vent was.
kom maar binnen ,alleen mag hier geen klarinet of trompet of saxofoon gespeeld worden.
Oh nee? waarom dan niet?
Nou gewoon, hier is plaats voor harpen en violen ,of kan je niet nog wat blokfluit spelen? Dan kun je zo meedoen.
De man voelt zich beledigd en zegt ,hoezo blokfluit ,ik ben een professionele klarinettist en geen blokfluiter.
Op dat moment gaat de deur van de hel open. En jawel hoor,geweldig,overal klinkt muziek,jazz,dixiland,blaasorkesten.
De man verheugd zich direkt en zegt tegen Petrus : hier wil ik naar toe.
Weet je het wel zeker,zegt Petrus.
Dat is ten slotte de hel en eenmaal erin kan je er nooit meer uit
Nee, nee,nee, geen probleem, dit is wat ik altijd al wilde.
Dus hij pakt zijn instrumenten en neemt direkt plaats bij een geweldige jazz band en speelt urenlang mee.
Vervolgens verexcuseert hij zich en speelt een hele dag bij een dixiland band.
Na een tijdje wordt zijn ambuchure wat minder en speelt eens met zijn lippen en wrijft er wat op.
Hij geeft zijn buurman een stootje en vraagt: wanneer is de pauze?
Zegt zijn buurman met een super vette grijns: hier ? Hier is nooooit pauze!

streng straffen,lange pauze,15

Twee keer in de week ,van 3-5 heb ik een groepje met 15 kinderen.
Totale beginners wel te verstaan.
Alhoewel ze al een hele tijd speelden , nou ja speel..den ahum.
Een bas op een kwart basje, hij doet heel erg zijn best de geheimen van het basspel te leren.
een paar cello's die hun pin weigeren hoger te zetten, altviolen die scheef zitten en een aantal violen.
Kwart ,halve en hele violen.
3/4 bestaan hier nog niet.
Elke les is er een jongetje die ongelooflijk stoort.
Hij komt , te vroeg, iedere les naar me toe: "juf  het is al pauze ,draait zijn snaren los, praat hard,
kortom stoort ook de anderen.
Sinds een week komt een schattig meisje  (15-16)uit de andere groep mij helpen om de viooltjes hoor te houden ,ze recht te laten zitten etc. Op gegeven moment had zij hem gezegd: zo in de pauze ga jij niet buiten spelen.
Ik had eigenlijk nog geen straf uitgedeeld behalve dat ik dat bewuste jongetje een keer naar buiten sleurde toen hij een ander schopte of sloeg. Toen waren ze allemaal zeer onder de indruk dat ik zo koeltjes boos was en zo sterk. Met open mond staarden ze me aan : goh de juffrouw is zooo sterk?
Ja kijk maar uit ,dat wordt je van het vioolspelen.
Ik heb dat jongetje ongenadig aangepakt:
De pauze duurde 15 minuten langer en de hele tijd heeft hij vader jakob met mij moeten
oefenen tot hij het kon. En nog een keer ,en nog een keer en nu nog 10 keer.
Nog een grote mond: nog een keer , tot je het kan.
De andere kinderen hadden groot plezier,zij kunnen alles zien want ook de open
deur fungeert als airco.
Na de pauze was hij heel blij dat hij eigenlijk nu wel mee kon spelen.
Daar zat hem dus de knoop, hij kon gewoon niet mee komen.
Toch wel goed om eens heel streng te zijn.

Eva

tumba en intonatie?? zigeunermuziek,14

Gisteren had ik een discussie met een slagwerker,eigenlijk meer een Curacaose tumbaspeler.
die mij ,uitgerekend mij,ging uitleggen over zuiverheid.
Een slagwerker = nooit met zuiverheid bezig, daarom speelt hij tumba.
maar afijn.
Hij vroeg mij naar de vorderingen van de leerlingen.
Ik vertelde heel trots ,ik heb er een paar weggestuurd, uit het plan want ze studeren toch niet en komen nooit op de les,vervangen door welwillend kinderen. Er zijn een paar kleintjes uit otra banda die ik extra lessen ga geven hier op de muziekschool.
Ik heb bij Henry geregeld dat ze gratis les krijgen.
Een is een donker meisje die zo mager en verlegen is ,weliswaar denk ik slechte oren heeft, maar dit nodig heeft voor haar ontwikkeling.
De andere donkere jongen is een hele drukke obstinate jongen, maar ik denk meer van de
 puberteit dan van karakter en heeft volgens mij wel oren, maar gaat ten onder in de
groep van 16 kinderen.
Eerst wilde hij wel toen weer niet maar uiteindelijk heel blij.
De kinderen ,donkere kinderen  praten haast niet tegen een blanke dus ik moet wel enige moeite doen om het eruit te krijgen, maar toen hij het begreep straalde hij.
De derde is een arabisch jongetje van 7-8 zoiets.
Hij kreeg altijd al extra les van mij.na de groepsles en was zo blij dat hij mijn handen
pakte en spontaan zei : ' juffrouw ik en zo blij ik kan uw handen wel kussen.'
Hij heeft zelf geregeld dat er een tante hem brengt met de andere kinderen samen.
Maar zei ik erbij als tussen grapje, tegen die tumba speler, hij moet zich wel aan de westerse
intonatie aanpassen anders kan hij niet samenspelen.
Nou tjee zeg,meneer voelde zich wel aangevallen toen ik dat zei, hij vond het onzin, we kunnen
ons toch allebei een beetje aan elkaars intonatie aanpassen.hij wist het zeker.
Hij had ooit gehoord van Yehudi Menuhin die met Ravi Shankar speelde .
Maar dat was volgens mij Indiase muziek, maar voor hem was dat hetzelfde geloof ik.
Ja maar je kan dan op een viool nooit meer zuiver spelen ,zei ik, en ook niet meerstemmige muziek van welke eeuw dan ook, geen accoorden.kortom wat we in het westen, met de viool, de laatste duizend jaar hebben opgebouwd moet je dan aanpassen?
Dus een liter water bij een halve liter wijn gooien? Heb je geen water en geen wijn.
Ik zie me al : vanavond is er een celliste op het eiland dus ik heb 3 anderen gestrikt om
Rosamunde van Schubert te spelen..

Ha ha ha  hi hi hi als er eentje ,of ik, vals speelt kan ik mij verontschuldigen en zeggen:
sorry ....Arabische intonatie.....
Ha ha ha, de grappenmaker!


Geef mij maar pure wisky in plaats van water met wijn.

ccc Edgar Palm, fosh verhuizen,13,

Sinds deze week is het dan zover voor de kinderen van de Foshk.
Ze krijgen nu les op de muziekschool.
het was wel spannend voor ze want ze zijn alleen gewend om in otra banda
hun lessen te krijgen maar ze glimmen van geluk.
In een oud gebouwtje met een kapot raam als airco dat waren ze gewend.
Waar hier en daar een kakkerlakje (nou ja van wel 3 cm) voor je neus wegschiet.
Waar je je strijkstok moet gebruiken om de muggen weg te jagen.
Los daarvan staat otra banda toch een beetje te boek als achterbuurt.
Dus ik vond het beter dat die kinderen in een prettiger omgeving les krijgen waar ook andere kinderen uit andere buurten komen. En ook dat er kinderen komen die andere instrumenten spelen.
De overeenkomst is wel dat ze beiden eigenlijk geen muziekbeleid dragen, jammer genoeg.
De kinderen komen en gaan maar werken eigenlijk nergens naar toe.
Dus ben ik ze nu naar een piepklein concertje aan het toewerken op 29 april.
allemaal een eigen stukje met mijzelf als begeleiding.
viool of altviool.
Zelf zal ik dan ook spelen met een pianist die ik ergens, of eigenlijk die mij ergens
opgeduikeld heeft.
Ik kreeg laatst van een goeie vriend Preludium en allegro van Kreisler.
Best te spelen ( behalve 2 moeilijke maten)
Of misschien de Roemeens dansen van Bartok.
Zoals die hele rijke vent die een intendant in de arm neemt.
' ik wil een orkest met het beste van het beste, geld speelt geen rol.
Zeg me wat je nodig hebt, ik betaal alles.'
'Nou', zegt die intendant.' ik heb nodig: 1e violen,2e violen ,altviolen, celli, bassen......"
' Wat!, 2e violen? mijn orkest heeft niets dan 1e violen."

Tot de volgend les.

filmfestival,streepjes op de viool,12

Ze , de muziekschool, hebben me gevraagd om een paar kinderen een
melodie uit de Godfather in te studeren.
Ik speel de melodie met de zanger,een Venezolaan met een mooie stem.
De kinderen heb ik begeleidingsnoten voor geschreven die passen bij de viool.
Ik heb nu 2 misschien 3groepen die meedoen.
Ze mogen best wel wat harder studeren.
Want het is al eind maard.( tot 1 april geen grapje hoor)
dus exta repetities voor mij en de kinderen.
Voor elke vinger heb ik een aparte kleur streepje geplakt op de toets( het gedeelte waar
je je vingers opzet)
rood voor de 1e halve noot,oranje voor de 1e hele noot.
Wit voor de 2e vinger,groen,geel voor de derde en vierde.
Het speelt al iets makkelijker maar nog zetten ze de 3e vinger op het witte rondje/ streepje.
Nee kind ,je moet altijd hetzelfde systeem gebruiken anders raak je in de war.
Als de ouders niet meewerken heeft het geen zin.
Want zeg nu eerlijk: welk gewoon kind wil nu uit zichzelf studeren?
Waren we niet allemaal lui in de puberteit ?
Leuk is het wel en spannend nog veel meer.
Het is georganiseerd door Gregory Elias.
Hij sponserd veel kunst maar gezien de populariteit van filmfestivals zal hij er niet
armer op worden.

Tot ziens, in de film

beenderlijm,*,11

Vanochtend moesten of gingen we naar een begrafenis.
Robert hielp mij wel eens in 2006 toen ik ook lesgaf in Otra Banda.
Hij vond dat leuk want hij speelde zelf ook viool in zijn jeugd.
Gelukkig wist ik van mijn grootvader,die dierenarts en vioolbouwer is heel veel.
Hij vertelde mij graag alle ins en outs over vioolbouw,lak,stijlen houtwurm,diktes van het hout,etc.
Dus als er een viooltje gevallen was, of ze hadden ,de kinderen,er
degengevechten mee gehouden moest er toch het een en ander geplakt worden.
Gelijmd heet dat in vaktermen.Plakken doe je met papier en velpon.
Soms ,of vaker kwam het voor dat de viooltjes uit china gewoon rottig
gelijmd of wellicht geplakt waren.
Hij zou het wel voor me regelen.
Maar ja,waar lijm je dan mee want houtlijm(beenderlijm) heb je niet zo snel voorhanden.
Robert wist er wel raad op,gewoon met botenlijm.
Later kwam hij in contact met vioolbouwer Medea ,en kwam erachter dat beenderlijm,
alhoewel een stokoude methode, nog altijd de beste is.
Nu ligt hij zelf in een kistje met allemaal mooie gele bloemetjes omringd.
Dag Robert.

Eva

zingen,more violin is less violence,10

Een paar van mijn nieuwe leerlingen die ik op de muziekschool krijg,  komen van otra banda waar
ze ooit een paar jaar orkestles hadden, later meer.
Tja ik weet eigenlijk niet hoe ik het moet noemen.
Eigenlijk werden de min of meer voor de leeuwen gegooid.
Gewoon een viool vasthouden of een cello en wat muziek voor je neus en spelen maar.
Of je het kan of niet maakt niets uit.
Tante Nellie of ome Roy houdt wel toezicht dat het niet teveel kabaal wordt.
Kan je het nog niet ,die eerste noot, gewoon doorzetten kind dan komt het vanzelf.
Zet je vingers er maar op op, die toets natuurlijk,dan komt het vanzelf.
of er nu een f klinkt of fis, of een do of do kruis (Een di noemen ze dat ,zeg dan gelijk cis)
Is toch ongeveer hetzelfde?
Kijk als je eerlijk bent weet je natuurlijk dat dat niet werkt.
Dit is alleen kinderen ,voor vreselijk veel ,schandelijk veel geld bezig houden.
Kinderen voor de gek houden en net doen of je ze iets leert.
De scholen doen even hard mee, want waarom zou je die kinderen nog liedjes leren .
Vinden z.i.j.volkomen uit de tijd.
Vergeten wordt dat ook zingen het verstand scherpt, de band in de familie
versterkt en de muziekdocent helpt om sneller liedjes op het instrument aan te leren.
Nu kennen ze geen enkel liedje,want de popliedjes hebben kop noch staart en zijn alleen
frases en 3-4 tonige thema's, dus moet ik ze ook nog liedjes aanleren voor ze kunnen spelen.
Je zult begrijpen dat dat ten koste gaat van het vioolspelen: het gaat dus erg langzaam.
Namelijk liedjes die bruikbaar zijn om een strijkinstrument te leren spelen, zonder
allerlei moeilijke tierelantijntjes in de liedjes.
Gewoon frere jaques,london is burning,a je vous dirai maman (altijd is kortjakje) ,liedjes
die je samen kan spelen en in canon kan doen.
Liedjes die je samen met oma of oom en tante kan zingen onder de afwas of in de auto.
Trouwens tante Nellie en ome Roy hadden ook bij mij lesgehad en hadden al snel gemerkt
dat het bijna onmogelijk is om na je 40e nog eens viool te leren spelen zonder 6 uur per dag te
studeren om tenminste nog iets aan te leren en die kinderen tenminste 1 les voor te blijven.
Want veel verder waren ze zelf ook niet, dan die kinderliedjes.
Hun  spieren vonden dat beslist niet leuk.
Ook de trompettist die hier vioollessen gaf zag het gelukkig niet meer zitten.

Veel liedjes zingen is het devies.

omgevallen stapel zetten of nieuwe instrumenten. grrrr,9

In de muziekschool CCC in Curacao liggen een hele kast vol met violen en cello's
Halve violen kwart violen hele violen.
Maar sommigen zijn letterlijk half: gewoon kapot dus.
Van een aantal van die chinese krengen is de stapel omgevallen.
Als ik mijn best zou doe zou ik het wel kunnen dat stapelzetten.
Van de cello's is al helemaal niets meer over.
Gebroken toets, stapels helemaal weg,grote overlangse scheuren.
Ik heb het ooit van mijn grootvader geleerd, dat stapelzetten.
Maar bij de gedachte  eraan word ik al stapelgek.
En dan nog heen en weer racen naar otra banda en naar de muziekschool.
Over die prachtige brug en maar smachten naar die prachtige cruise schepen
die voor mij niet zijn weggelegd.
iedere dag en de was met de hand doen.
afijn
 Ik zeg gewoon dat ik het niet kan.Ik wil niet stapel worden.
Want: dan zijn die ( chinese rot) snaren weer kapot, dan breekt er weer een kam.
dan zitten de stemschroeven weer te vast of juist te los.
Kost heel veel tijd .
Hopelijk besluit Henry (maduro) snel dat er nieuwe violen uit zuid amerika mogen komen.
Ik heb een mannetje gevonden, hoi hoi,
Waarschijnlijk uit Peru.
Ik zei nog tegen hem: ook nieuwe basjes.
Ook nieuwe basjes Eva, komt eraan.

Tot ziens

filmfestival curacao, kanwel,kanniet,8

Ze , ccc, hebben me gevraagd om een paar kinderen een melodie uit de Godfather in te studeren.
Ik heb nu 2 misschien 3groepen die meedoen.
Ze mogen best wel wat harder studeren.
Want het is al eind maard.( tot 1 aprilg geen grapje hoor)
dus exta repetities voor mij en de kinderen.
Leuk is het wel en spannend nog veel meer.
Het is georganiseerd door Gregory Elias.
Hij sponsort veel kunst maar gezien de populariteit van filmfestivals zal hij er niet armer op worden.
Alleen jammer dat wij niet aan zijn eis kunnen voldoen: 90% kinderen en 10% docenten.
Ze zijn er eenvoudig niet. Eigenlijk had het bestuur die kinderen moeten beschermen en zeggen : kan niet .Waarom? gewoon,kanniet!
Hebbenweniet.
Tot ziens.


http://enjoy-curacao.com/curacao-events-activities/curacao-festivals-concerts-curacao-international-film-festival-rotterdam.html

viooltjes contrabasjes,7

Toen ik bij Henry voorstelde dat we allemaal kleine viooltjes en contra-basjes moesten kopen,
reageerde hij: nee nee daar beginnen we niet aan, dat moeten de ouders zelf doen.
 OK dacht ik.
Maar ondertussen had hij wel 3 kleintjes die een 1/4 viooltje nodig hebben ,naar mij gestuurd.
 Op gegeven moment vond ik ergens in een kast een schattig 1/4 viooltje.
Dus ik met dat ding naar zijn kantoor.
De secretaresse heeft zelf ook 2 kleine kinderen en was al meteen vertederd.
Dus ik open dat piepkleine kistje en laat dat viooltje  aan Henry zien en zeg: is het geen
 liefje ,Is het geen schatje.
Is toch zelfs leuk om later tegen je kleinkinderen te zeggen: oma of opa heeft
vroeger nog op dat viooltje gespeeld!
Bij de volgende vergadering roept Henry : ja, en we moeten natuurlijk ook kleine
viooltjes en basjes voor de kinderen aanschaffen.
Ja ja ook kwart contrabassen voor die kleine jongens.
Kunnen we nog altijd zien of ze die later zelf kopen.

Tadaa, tadaa  weer een overwinning.

koper,6

Vanmorgen werd ik wakkergeroepen.
We hebben geen water.
Blijken ook hier de koperdieven werkzaam.
Alle koperen waterleidingen gestolen.
Dan maar plastic buizen en het drinkwater koken.


groetjes Eva

gonzen,5

Hoi lieve mensen.

Ik zit nog altijd in curacao bij mijn violen kindjes.
Een nieuw dilemma komt .
Ik krijg zoveel nieuwe die beslist niet naar een ander willen.
En ik raak gehecht aan mijn kleine violistjes.
Gelukkig vallen er ook af anders zou ik geen tijd meer over hebben.
Want 8 uur per dag vioolles ,al dat gepiep aan je oren .
Dat kan je van geen mens verwachten.
Ik hoor zoveel dat het 's nachts gonst en niet alleen van de muggen.
Zelfs vanmorgen belde er weer een moeder voor haar dochtertje: ze wil vioolles.
Ja, we hebben al een viooltje voor haar, ze wilde zo graag... .
Jullie horen nog van mij.

tot ziens

oren, toonhoogte/zuiverheid,4

In mijn studententijd ,bijna 34 jaar om precies te zijn, was ik zeer goed bevriend met een aantal noordafrikanen, uit Egypte, Marocco, en Tunesie, die in het huis vlak bij ook kamerbewoners waren.
Ik luisterde altijd als kind al naar zigeunermuziek en arabische muziek.
Het viel mij altijd op dat arabische muziek voor een westers geschoold oor loeivals is .
Na een tijdje word je zeeziek van dat gejank aan je oren.
Volgens mij komt dat ,omdat de arabische muziek uitgaat van de algebra/rekenkunde.
En da westerse muziek vanuit de natuur/natuurkunde.
Wij ,westerlingen leggen ons oor te luister en vergelijken trillingen oftewel hertz  met elkaar.
Oosterlingen trekken gelijkmatige streepjes op het instrument als een soort patroon,
en passen hun oren daarop aan.
Daarom kan ik wel vioolspelen met een zigeuner maar niet met een arabier.
De een past zich aan aan de plaats waar hij zich bevindt ,de ander niet.
Dus als ze vals spelen maak ik een grapje en zeg: bij deze stukken past geen arabische intonatie.

En vals... dat ze kunnen spelen, ongelofelijk.
Maar maar, toch hoor ik al ietsie pietsie verbetering.
Vooral als ik iedere keer erop wijs waarnaar ze moeten luisteren om de intonatie te verbeteren.
Het allerbelangrijkste is: zelfcontrole.
Oortjes openen.
Zoals  mijn leraar vroeger zei: vraag aan  St.Nicolaas hele grote oren ,die je opzet als je gaat vioolspelen.

Tot het volgend (geh)oor.

rein stemmen,3

Ik probeer de kinderen, toch een beetje mijn kinderen, te leren hoe ze zelf hun strijkinstrument moeten leren.
Nadat de leraar dat 10-12 jaar voor je heeft gedaan is dat een hele omschakeling..
Ik zeg altijd
IK ben geen stemslaaf, moet je zelf doen en zelf kunnen.
Ik leer het je wel.
Nou nou, maar wat trots zijn ze als het begint te komen.

zelf denken, affinar = stemmen,2

Het papiamentu lijdt nog onder de taal van meesters tegen slaven:
Het zit er helemaal in om te bevelen het zit gewoon in de taal verweven.
Voor hier lijkt het gewoon. maar voor een anders talige voelt het
heel akelig aan als een ander je zo beveelt.
De kinderen leren altijd<op school, thuis,bij vrienden:
Doe dit..................doe dat.
Dit kweekt een attitude: als ik maar de bevelen opvolg komt alles goed.
Maar ik leer een kind liever dat hij zelf kan denken.
Dus ik stem hun viool niet maar leer ze zelf te luisteren naar hun eigen instrument.
Eerst een A met de piano, dan een D vervolgens een G en een E.
Nu gaan ze al samen aan de piano zitten en beginnen samen hun viool te stemmen, aan het begin
van de les.
Bij de grote groep leer ik ze een A door te geven aan de volgende buurman/vrouw, want daar is
geen piano.
Dus ik laat ze zelf denken, zelf bepalen,
een hele omschakeling hoor.
Eerst keken ze me nog aan van " juf ,is het goed zo?"
Nu beginnen ze elkaar te corrigeren, prachtig,zo moet ik het hebben.

strijkers in de tropen, ccc,fosh,1

4 maanden geleden begonnen met lesgeven.
via stichting klassiek van maduro holding.
viool altviool cello bas om precies te zijn.
Ik heb nu 32 kinderen van de fosh en 25 op de muziekschool, ccc.
In de leeftijd van 5 tot ongeveer 32 jaar.
gelukkig is het maar een paar uurtjes per dag,
meer kan ik niet aan.
want in de hitte !! pfff
in de tropen .
Ik noem ze " mijn tropische strijkers "
de kinderen.
ofwel mijn tropical strings.

maar eh ,klinkt dat niet een beetje dubbelzinnig in het nederlands?