dinsdag 20 maart 2012

beenderlijm,*,11


Vanochtend moesten of gingen we naar een begrafenis.
Robert hielp mij wel eens in 2006 toen ik ook lesgaf in Otra Banda.
Hij vond dat leuk want hij speelde zelf ook viool in zijn jeugd.
Gelukkig wist ik van mijn grootvader,die dierenarts en vioolbouwer is heel veel.
Hij vertelde mij graag alle ins en outs over vioolbouw,lak,stijlen houtwurm,diktes van het hout,etc.
Dus als er een viooltje gevallen was, of ze hadden ,de kinderen,er
degengevechten mee gehouden moest er toch het een en ander geplakt worden.
Gelijmd heet dat in vaktermen.Plakken doe je met papier en velpon.
Soms ,of vaker kwam het voor dat de viooltjes uit china gewoon rottig
gelijmd of wellicht geplakt waren.
Hij zou het wel voor me regelen.
Maar ja,waar lijm je dan mee want houtlijm(beenderlijm) heb je niet zo snel voorhanden.
Robert wist er wel raad op,gewoon met botenlijm.
Later kwam hij in contact met vioolbouwer Medea ,en kwam erachter dat beenderlijm,
alhoewel een stokoude methode, nog altijd de beste is.
Nu ligt hij zelf in een kistje met allemaal mooie gele bloemetjes omringd.
Dag Robert.

Eva

Geen opmerkingen:

Een reactie posten