In de muziekschool CCC in Curacao liggen een hele kast vol met violen en cello's
Halve violen kwart violen hele violen.
Maar sommigen zijn letterlijk half: gewoon kapot dus.
Van een aantal van die chinese krengen is de stapel omgevallen.
Als ik mijn best zou doe zou ik het wel kunnen dat stapelzetten.
Van de cello's is al helemaal niets meer over.
Gebroken toets, stapels helemaal weg,grote overlangse scheuren.
Ik heb het ooit van mijn grootvader geleerd, dat stapelzetten.
Maar bij de gedachte eraan word ik al stapelgek.
En dan nog heen en weer racen naar otra banda en naar de muziekschool.
Over die prachtige brug en maar smachten naar die prachtige cruise schepen
die voor mij niet zijn weggelegd.
iedere dag en de was met de hand doen.
afijn
Ik zeg gewoon dat ik het niet kan.Ik wil niet stapel worden.
Want: dan zijn die ( chinese rot) snaren weer kapot, dan breekt er weer een kam.
dan zitten de stemschroeven weer te vast of juist te los.
Kost heel veel tijd .
Hopelijk besluit Henry (maduro) snel dat er nieuwe violen uit zuid amerika mogen komen.
Ik heb een mannetje gevonden, hoi hoi,
Waarschijnlijk uit Peru.
Ik zei nog tegen hem: ook nieuwe basjes.
Ook nieuwe basjes Eva, komt eraan.
Tot ziens
Geen opmerkingen:
Een reactie posten