Gisteravond gaf een vriendin van mij een workshop voor een aantal keren in een prachtig landhuis.
Bloempot.
Nou soms voel ik mij een bloempot met allemaal violen en viola's en cellos erin.
Alleen kunnen ze niet helemaal bloeien.
Ik merkte dat ik nogal gefrusteerd raak van al die viooltjes.
Niet van de kinderen zelf, alhoewel ze hun viool-tjes figuurlijk wat meer aandacht zouden mogen geven.
maar ze spelen allemaal in een orkest ,nou ja orkest,ze zitten bij elkaar,en krijgen daar zoveel stukjes te spelen dat ze helemaal geen tijd hebben om te studeren ,naast al dat huiswerk van school en die muziekjes.
Eigenlijk ben ik er alleen maar om een paar moeilijke,voor die kinderen moeilijk dus,stukjes in te studeren en kom helemaal niet toe aan de gewone dagelijkse kost.
snoep en koek en chocola en nog even naar mac donalds,voor nog meer tr&&p.
Veel flutmuziek zonder enige inhoud,zonder melodie,vreemde filmische ritmes maar totaal niet leerzaam. Daarom zijn ze na 12 jaar ! ... ,3 x per week repeteren, nog niet verder dan een kind wat 2-3 jaar les heeft en soms een half uurtje studeert.
Als je kinderen in een schoolorkest wil laten spelen ,zorg dan dat de muziek die ze spelen hen vooruit helpt.
Niet alleen ter meerdere eer, (mijn een zou het niet zijn) en glorie van de volwassenen.Om mooie sier te maken in een filmfestival of anderszins.
Al weken zijn we er mee bezig, maar een tooladder kunnen ze nog niet, en recht strijken of zuiver spelen ook niet.
Ik vind eigenlijk dat die kinderen, vergeet niet dat sommigen ermee door willen gaan,ongestoord moeten kunnen studeren. Hun blik op oneindig, naar hun eigen toekomst werken, niet constant moeten aantreden voor een een of ander flut-fund-raising-concert.
Niet voor de portemonnaie van de volwassenen weer een optreden moeten presenteren elke paar weken.
Want diep in hun hart weten de meesten wel dat het daar om draait.
Maar de meesten spelen het spelletje mee , of ze begrijpen het niet.
Ik vind van mijzelf dat ik die kinderen moet beschermen,want zij zien het ook niet.
Werken hoeft geen slavernij te zijn, het is de manier waarop.
Verden was het in Bloemhof leuk om te zien hoe snel 11 volwassenen ,zonder muzikale ervaring, zo snel een paar liedjes in studeerden.
Heerlijk,kun je geen viool spelen: zing dan mee ( pot ver d*****)
Dank zij een gitarist, die door een handicap verkeerd om speelt en een prachtige,amateur, fluitiste , en ik natuurlijk viool, bleven de zangers mooi op toonhoogte.
Zie je wel : iedereen kan muziek maken, je moet je er wel voor open stellen en je erin gooien.
tot de volgende violen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten