strijkstok in de tropen,lessen,37

Filmfestval,
Iedere week krijg ik de kinderen op les.
Dus ' verse'  aanwas op de muziekschool en de kinderen die ik heb overgenomen
bij de fosh.
Ik krijg stellig het idee dat een aantal kinderen ( al boven de 17 of 18) wakker
beginnen te worden.
Tja ,zou je ook niet ,waarom hebben die ouders nooit aan de bel
hebben getrokken.
Wil je dan echt het beste voor je kind als je ze zo ziet modderen?
En maar concerten geven en maar optreden voor veel geld. Sponsoring,
contributie, vrienden en vriendinnen van de leerlingen die bij bedrijven
werken! worden benaderd voor geld.
Die kinderen vragen zich bij mij nu af: hoe komt het dat we 3x per week
repeteren en nog niks kunnen na 12 jaar. Ze hebben allemaal talent ,zegt de docent.
Ja dat kan best maar hij heeft het er nog niet uitgehaald.
En als ze 3 avonden per week weg zijn voor het ''orkest'' en daar ook
stukjes moeten studeren ( van die frases van 4 of 5 nootjes van allerlei filmmuziekjes).
 Dan ook nog vioolles hebben. Ook nog bijles op school van 2 tot 6 hebben .
Wanneer , vragen ze mij, moeten ze dan studeren.
Nou ja tussendoor als je moeder kookt zeg ik altijd.
Maar afijn, dat geld, waar blijft dat??
Als je iets vraagt , papier of inkt, of (verboden) fotocopieen van mijn eigen
muziek: tjee dat is toch bijna teveel gevraagd.
Extra snaren? nee daar is ook geen geld voor. Dus spelen ze soms 3 weken met
3 snaren. Viool kapot, nou die prutsen we wat in elkaar.
Waar blijft dat geld dan meneer G. Douglas.  Wel in een dichte bar in de airco
met ander muziek een wisky-tje drinken met jouw Rubia en de rest van je
bestuur, als de kinderen weer geld moeten verdienen met optreden.
De sponsor van het filmfestival betaalt wel.
En dan de leraar alles in zijn eentje  laten opknappen, hoe krijgen we nog meer
kinderen die betalen met zo weinig mogelijk docenten. Zolang hij niet klaagt:
nog meer kinderen toevoegen.
Waar dan ook nog, alle Maartjes van Wegen en andere Hollanders staan:
 oooohh wat ...sgattiggg.
Al die suwarte kindjes aan de fiool. En als je vraagt of het niet heel erg ,
verschrikkelijk vals klinkt, zeggen ze : ja maar daar kan ik doorheen luisteren.
Wel optreden met het Nederlands blazers ensemble die de woede van diverse
direkteuren van instellingen hier op de hals hebben gehaald: ze komen voor
hun vakantie, laten zich betalen, zitten in een mooi hotel, en om half 4 al aan de
pina-colada en spelen zo hard (om dat valse gepiep niet te horen) en zonder les te geven
gaan ze weer, de kinderen aan hun lot overlatend Ik weet het niet ,ik was er niet bij,
maar dat is de klacht van hier, maar toegegeven makkelijk klagen als je het zelf niet doet.
Mensen met invloed hier kijken en houden hun mond strak dichtgeritst als je
ze iets vraagd over corruptie. Corruptie hoog maar ook ten koste van die
kinderen die zelf concerten moeten geven. Eigenlijk hun lesgeld dubbel
moeten betalen.
Ze kunnen niets maar ze moeten overal spelen voor geld en iedereen
maar ach en och roepen. Waat spaile se tog leuheuheuk.
Niks leuk, hoe krijg ik ze in het hoofd dat een stukje vals spelen geen vioolspelen is.
Vioolspelen is helemaal niet leuheuk. Het is hard werken en soms afzien.
Studeren en jezelf verbeteren. Gewoon, zweet en zweet en soms leuk.
soms een paar leuke krenten in de pap.
Jammer genoeg ,of niet, beginnen er een aantal kinderen door te krijgen dat ze bedonderd zijn.


Wat een geldverspillerij zeg. maar ja ze zijn ten slotte van de straat gehouden.

concert, leerlingenuitvoering,36,

vanavond is mijn eerste concert met de kinderen.
De leerlingen vinden het even spannend als ik.
Alleen ,zij weten niet waarom:
Dit is de eerste keer dat ik, in Curacao, alles zelf geregeld heb.
De zaal,de sponsor, de stoelen ,programma's ,kaartjes,
advertentie, drankjes, koekjes  alles geregeld.
Kaartjes heel goedkoop weliswaar.
Waarschijnlijk nemen de ouders ook van alles mee, dat maakt het nog leuker.
Ook de pianist geregeld, ingestudeerd.
Kinderen hun eigen gekozen stukje ingestudeerd.
De kleine kinderen hebben hun nieuwe jurk al onthuld.
Of hun mooie outfit laten zien op de laatste les zodat de juf, of de proffessora deze
kon bewonderen.
Beren en lama's van de weg geduwd. (laatst las ik ouwe sok en knorrepot.)
Eentje vroeg me zelfs of ik die kinderen van hun niet wat beter wilde lesgeven
dan die andere.
Nou nee en nee.En knorrepot vroeg me ook of ik " ze niet wat jazz
accoorden" wilde leren net als de piano.
Straks moet ik ook nog met de strijkstok slagwerk spelen op de viool.
Ach misschien kan ik ze over een half jaar wel de chacconne van Bach geven.
Waarschijnlijk zijn hun vingers dan voorgoed gemold. Maar dat deert
ouwe sok waarschijnlijk niet en knorrepot ook niet, want die begrijpen niets
van kinderen en vingers en hoe moeilijk de houding al is
en nog minder van muziek.
Nou ik ben heel blij dat de beginners nu optreden met lekker veel streek, mooie
houding en mooie losse snaren met hoop ik niet te veel piepjes
en krasjes van de zenuwen.
En dat de ouderen voor het eerst hun eigen instrument stemmen en zuiver
hun lied spelen.
Kinderen alle succes van de juf , teacher, proffessora gewenst.
Laat ouwe sok en knorrepot maar 2 conjo's zijn.

Speel maar mooi voor mijn verjaardag morgen.

houding, vioolles,35

Gisteren belt een vriendin mij.
Zij is zangeres en slagwerker.Het bestuur van de fosh heeft haar gevraagd als bestuurslid.
Let wel ,de fosh is voor strijkers en ik gaf ook al les in 2006 aan dezelfde kinderen.
Ach ja. En een gepensioneerde verzekeringsman die ooit gedroomd heeft van vioolspelen heeft een bekende broer die piano speelt.
Daarom geeft hij nu cello en vioolles aan kleine kinderen.
Ook een juffrouw die blokfluitles geeft , heeft ineens vioolleerlingen.
mag ik hopen dat al die kinderen straks niet dromen van een vioolcarriere.
Dat zal lastig worden met al die scheve houdingen.
Net zoals bij sport bv op de evenwichtsbalk, moet namelijk de houding zeer goed aangeleerd worden.
Daarom heb ik een heel aantal kinderen die allemaal rugpijn hadden toen ze bij mij kwamen.
Dus ben ik een deel van de lessen kwijt met het opnieuw aanleren van vioolhouding en de hand waarmee ze de strijkstok vasthouden.
Komt er ook nog eentje van het bestuuk ,of ik ze niet wat pop en jazz accoorden wil aanleren.
Nou te eerste ben ik hier om een klassiek jeugdorkest te formeren niet een popband.
Dan : wat is er tegen om klassiek te spelen?
Moet ik mij daar tegenwoordig voor verontschuldigen? Is de viool niet een eeuwenlang prachtig gekoesterd instrument?  En een viool is niet als een piano die al kant en klare gestemde snaren heeft, ook dat moet eerst geleerd worden. Maar ik kreeg ,jammer genoeg, wel het gevoel dat meneer beledigd was dat ik klassiek mooier vond dan pop.Accoren leren op een viool? het is geen gitaar, pardon.
Nou voor viool is dat meestal lange noten spelen. ( ja ja behalve de super goede )
Rugpijn?
Komt een man bij de dokter, met vreselijk hoofdpijn. Een tijdje later gaat hij weer naar de dokter.
Dokter ik heb vreselijke rugpijn en kan bijna niet meer lopen.
Tja tja, vervelend.
Dokter schrijft hem allerlei pillen en zalfjes voor.
De man komt in een rolstoel en gaat naar allerlei specialisten.
Ondertussen wordt hij ook steeds dikker.
Hij besluit naar een kleermaker te gaan om een net pak aan te meten.
De kleermaker pakt een meetlint en vraagt de man te gaan staan om de maten op te meten.
Met moeite komt hij uit zijn rolstoel en de kleermaker begint hem van boven tot onder te meten.
Halverwege vraagt hij: Meneer, draagt U links of rechts.
De man vindt het een beetje impertinent en zegt: wat heeft u daar nu mee te maken hoe ik ze in mijn broek draag!
Nou , zegt die kleermaker, dat begint heel klein met hoofdpijn maar het wordt steeds erger tot je op het laatst niet meer kan lopen..........

Zonder goede houding geen viool en dus geen bach,
dag dag.

ben je aardig of niet,dat is de vraag, 34

Een tijdje geleden had ik de leerlingen gevraagd om een viool of altviool
stukje in te studeren voor mijn verjaardag.
Niet lang, maar het moet wel helemaal goed klinken.
Ik vul de rest van de tijd door een muziekstuk met piano te spelen.
Vanmorgen heb ik het geregeld.
Op 29 april is er dan een voordrachtsavond.
In het Maritiem Museum om 7 uur 's avonds.
Een paar hele kleine beginners, ik heb leerlingen van 5 jaar erbij,mogen al
meedoen met een "losse snaren " stukje.
Grappig al die verschillende kinderen.
uit Venezuela, Peru, uit Colmbia, Curacao, Bonire, Santo Domingo,
Nederland, ja zelfs uit Limburg.
Sommigen, velen, hebben ouders die uit allerlei gemengde winstreken komen.
Hier maakt het niet uit waar je vandaan komt, je moet je gewoon aanpassen aan
 de gewoonte hier:
Dat hebben ze denk ik nog van de fraters geleerd.
Je bent aardig of je bent het niet, en zeker niet ' met een dubbele boodschap' .
Of niet net als veel Hollandse toeristen: je hebt een grote mond of niet.
Daar houdt men hier niet van, dat is tegen de ongeschreven regels.
Ik denk dat het daarom ook vaak botst als die jonge mensen in Nederland komen,
tja, die grote mond nemen ze dan over.
Gelukkig hebben mijn kinderen daar zelden last van, anders moeten ze maar de
volgende week terug komen.
Als je beter speelt dan ik,mag je het mij vertellen eerder niet zeg ik dan heel liefjes.
nou dat helpt.
Nou moet ik dan natuurlijk wel het goede voorbeeld geven op het concert.
Dus maar weer Bach studeren.
Ai, mijn schouder doet wel nog pijn hoor.

dag dag.

alcohol,vioollak,geheimen,33

In Nederland gingen blijkbaar de concerten van het Concertgebouw orkest
gewoon door tijdens de oorlogsperiode.
Ook in die tijd was mijn grootvader,  pa genoemd die door zijn vele verblijven
in Spanje werd hij door ons kleinkinderen Padre genoemd, bezig met
strijkinstrumenten te bouwen.
Van de beroemde vioolreparateur Lindeman en Muller hoorde ik nog een
grappig verhaal: omdat mijn grootvader dierenarts was, kreeg hij in de oorlog
bonnen om alcohol te kopen voor de operaties.Een per week voor fl 2,50.
Maar in de oorlog was niet veel te opereren. Aangezien hij niet dronk, volgens
pa dronken de andere artsen het zelf op, bleef hij met die alcohol. Hij verkocht
het dan weer ,voor dezelfde prijs door, aan andere vioolbouwers, die het nodig
hadden voor hun lakken, dus lak om de violen mee te politoeren.
Anders hadden ze in de oorlog niets kunnen doen. Terwijl veel orkesten toch
doorgingen met concerten geven. Dus zeg ik wel eens voor de grap tegen mensen
 uit het concertgebouworkest: zonder mijn grootvader hadden heel veel violisten
niet meer kunnen spelen.
Altijd als hij op zijn reizen ging naar het buitenland, soms wel een paar manden
samen met mijn grootmoeder,  had hij altijd wel weer een paar geheimzinnige
poedertjes met allerlei kleuren opgeduikeld bij een oud apotheekje ergens in een
willekeurig dorpje.
Liefst een aphoteekje wat eruit zag alsof het er al eeuwen stond, " niet  zo'n
 modern geval".
Toen ik later zelf ging reizen vroeg hij mij vaak om vijgenbladeren en
 jeneverbessen en andere natuurlijke spullen mee te nemen, die je in
koudere streken niet kan vinden.  Hij ging dat weer drogen, vermalen en op
lossen in alcohol, hij  maakte er weer een nieuw kleurtje van voor
zijn violen, zijn kindertje.

Tot de volgende viool

zuid afrika,piano,32

Over duitses gesproken.

Mijn overgrootmoeder oma  Laura,Juno, Gefion,Penelope Hildebrandt,  heb ik
nog als klein kind ontmoet.
Mijn grootvader kon niet nalaten om veel over haar te vertellen.
Zij was blijkbaar met haar ouders en broers Arthur en Odysseus naar Nederland
gevlucht voor de Frans- Duitse oorlog van 1870 . Haar broers en haar vader
wilden niet in Duitsland het leger in.
Dus gingen ze naar Nederland.
Nederland zocht blijkbaar ook ingenieurs om uit te zenden.
  Telkens weer moest ik die spannende verhalen weer horen, hoe haar
 man, die viool speelde, in Zuid Afrika als hoofd van
de spoorwegen werkte ,die toen opgebouwd moest worden.
Hoe zij een zwijn en een aap als huisdier had. Hoe zij met dat zwijn aan
 haar zijde naar de markt liep om inkopen te doen in het dorp, Krugerdorp.
En dat die aap altijd een luier omkreeg want blijkbaar kreeg je die aap niet
zindelijk in huis.
Dat zij een pomp uit Nederland hadden meegenomen, voor water, want waar zij
woonden was een kale hoogvlake.
Later las ik wel eens brieven, uit 1896 en 1898 toen mijn grootvader net
geboren was daar, die bij mijn grootmoeder in de kast lagen.
" We hebben de boontjes en de sla al ingezaaid. De boontjes beginnen al te
groeien, maar de sla laat nog even op zich wachten. Kleine Coentje ( mijn
grootvader dus) begint al te lopen aan de hand van Jephta.
En de waterpomp werkt goed".
Van deze Jephta " de boy"  moeten nog ergens foto's zijn in een familiearchief want ik heb
ze zelf gezien.
Even voor de duidelijkheid, het waren dus geen slaven maar bediendes die uit
midden en centraal Afrika waren komen lopen om daar te komen werken.
Omdat er ook wijnboeren al snel wat cafe'tjes of zo iets hadden neergezet zetten
ze vaak hun hele dagsalaris om in drank zodat er voor vrouw en kinderen in de
thuislanden niets meer overbleef.
Daar had mijn overgrootmoeder iets op gevonden.
Ze betaalde een half ,of heel, jaar een kwart salaris per dag. De rest spaarde ze dan en als de 'boy' besloot weer naar huis te gaan kreeg hij de rest van het salaris. De bedoeling was dan dat hij er thuis zeker een jaar van zou kunnen leven.
Vaak was de boy weer na ettelijke maanden terug. "waarom kom je zo snel weer?'
' Nou het werk wordt me teveel dus ik moet sparen om een nieuwe vrouw te kopen."
Later , hoorde ik uit de verhalen,waarbij hij zich erg kon opwinden dat de Engelsen
het gebied niet in 1902 maar al in 1900 veroverd hadden en de Nederlanders verjaagd.
In 1904 kreeg mijn overgrootmoeder en haar man, een soort Wiedergutmachung van de Engelsen.
Ten slotte waren ze op eigen kosten, voor 300 gulden, naar Zuid Afrika gegaan en hadden daar zelf iets opgebouwd.
Dus na die verovering hadden ze nies meer.Toen ze vervolgens een schadevergoeding kregen,zei mijn overgrootmoeder:
Potten en pannen en lepels en vorken kan ik overal 2e hands krijgen.
Dan maken we ze desnoods van hout.
Maar een piano voor mijn kinderen kan ik nooit meer kopen en vinden.
Dus kocht zij een piano, een Persina, die nog altijd in de familie aanwezig is.
Dus kregen alle kinderen pianoles en kleinkinderen en achterkleinkinderen en nu zelfs de achter-achterkleinkinderen.
En natuurlijk werd er veel Bach op gespeeld.
heel veel Bach, daarom klinkt hij zo mooi.

Dag dag.

koperdieven,pauken,kat,OT,31

De inbrekers zijn ,zo te zien weer eens langs geweest.
Nu lagen er lange tijd, buiten op de porch ,koperen bekkens.
Toen die niet te vinden waren werd er even aan het dievengilde gedacht, want ze hadden dit keer zelfs de waspoeder meegenomen.
Er staan ook nog pauken, in het hok, waar anderen de wasmachine hebben staan.
Als pauken zijn de vellen een beetje verweerd maar voor koperdieven zou het heel interessant zijn.
Een tijdje geleden begon het vanuit dat hok nogal te stinken, nogal , ik bedoel heel erg.
Och, zei iedereen dat is vast een dooie rat, laat maar, ruimt zichzelf wel op.
Ik dacht, dit vind ik te eng , ik ga echt niet kijken.
Na een tijdje werd de stank inderdaad minder en iemand, niet ik, waagde het om in dat hok te kijken.
Het was de kat van de buren die daar dood lag.Alhoewel die best had kunnen ontsnappen door de open muur.
Vermoedelijk heeft die de pauken gered van de smelterij.
Ten slotte zijn pauken toch mooier dan geldstukken.
Die klinken niet als je erop slaat.
En ,eh, werden ze niet al veel genoemd en geroemd in het Oude Testament?
' Slaat op de pauken,speel op je fluit en laat de snaren klinken' staat er in een vrije vertaling.

stemmen,schroefjes,oren om te horen,gratis,30,

Een tijdje geleden vertelde ik dat ik de kinderen leer stemmen.
Laatst hadden de kinderen van de fosh, die bijna allemaal sinds een paar maanden bij mij prive les hebben, een ,weer een, optreden voor het filmfestival.
De dirigent stemde alle violen zelf. Jammer want ik had ze net zelf geleerd hoe ze dat moeten doen. Onzekerheid denk ik.
Maar hoe doen ze dat nu zelf. Hier koopt iedereen een stemapparaatje bij de plaatselijke muziekwinkel die allerhande spulletjes voor instrumenten verkoopt.
Alle gitaarleerlingen stemmen er ook mee.
Dat is niet helemaal de juiste weg want ten eerste scherp je je eigen gehoor niet, je wordt lui. Het kost geld, terwijl je gewoon dat apparaat al ingebouwd hebt in je oor.Zomaar ,gratis meegekregen.
Nou wordt een viool in kwinten gestemd en een gitaar in kwarten (kwint is vijf en kwart is vier), dus moet je wel heel zuiver stemmen om samen te kunnen spelen, of je moet houden van de arabische toonladder.
De enige manier om dat te doen is gewoon de natuur te gebruiken.
Als 2 snaren samen klinken en er is een toon die ' pingelt' oftewel zweeft dan is het dus duidelijk vals.
De snaren zijn niet in elkaars 'natuurkundige'  verlengde gestemd. Dan laat ik ze horen hoe je een snaar zuiver laat klinken door heel voorzichtig aan de schroefjes te draaien en floep, ineens klinken de twee snaren rein boven elkaar. Het klinkt ineens rustig in je gehoor. Zonder dat ' gejank' van die snaren.
Op dezelfde manier leer je dus om ook andere noten ,tonen,zuiver te spelen.
Dat is niets geheimzinnigs, maar wel een van de geheimen van mooi vioolspel.
Weer een stapje dichterbij naar muziekmaken.
Enne, elke dag opnieuw stemmen natuurlijk, want de natuur houdt ook van het ontstemmen van violen.
Net vrouwen, zei mijn oude leraar om te plagen.

Goed stemmen hoor.

vioolbouwers, viola da gamba,borsten,29

De laatste weken ben ik druk bezig om vioolbouwers te zoeken op Internet.
Nooit gedacht in mijn hele leven dat ik dat zou moeten doen.
Toen ik een jaar of 9-10 was ,kwam mijn grootvader bij ons op bezoek, samen met mijn grootmoeder.
Zij hadden een reis door Duitsland gemaakt met de auto. Volgens mij reed hij niet harder dan 80 want hij had pas op zijn 67e zijn rijbewijs gehaald.
Omdat hij al jaren naast zijn beroep als dierenarts, ook een fervent vioolbouwer was , moest hij mijn grootmoeder natuurlijk regelmatig meetronen naar Mittenwald om nieuw hout voor zijn nieuwe violen te kopen.
Mittenwald is al van oudsher het centrum van vioolbouw van Europa geweest.
Hij vertelde dat je daar ,in tegenstelling tot bv Italie , in zijn tijd, hele straten had waar alle mensen samen werkten om violen, en natuurlijk altviolen , celli en contrabassen ,te maken.
Een soort voorloper van de lopend band ,maar dan thuiswerk, en nog zeer specialistisch ook.
Normaal gesproken, in het echte vakwerk zoals dat heet, maakt een vioolbouwer zijn eigen viool zelf af.
Te bouwen heet dat.
Een viool maak je niet, die bouw je.Het heet dan ook vioolbouwer.
Eventueel koopt hij een kant en klare toets die hij passend maakt. Vier  schroeven
met een staartstuk, zo noemt men dat, om de snaren tussen te spannen. Maar voor de rest , vaak nog inclusief het maken van eigen geheime lak, is het geheel een klein kunstwerkje van elke
individuele vioolbouwer.
Ik heb het vaak tot stand zien komen bij mijn eigen grootvader.
Violen, vedels, tenor-gamba's,  bariton-gamba's, celli, altviolen en
viola da braccia.
De contrabas was te groot om in zijn kelder aan de Johannes Verhulststraat te
maken, die zou niet meer door de trap naar boven kunnen.
Hij kon er zelf amper staan.Er stonden wel 3 of 4 werkbanken.
Vol met kleine zaagjes, gutsen,schaven,boortjes.Alles ging met de hand
waarbij hij zelfs zelf zijn eigen gereedschap maakte omdat hij dat niet kon kopen.
Het bestond eenvoudig niet zei hij.
Nu had hij wel een paar gereedschappen van zijn broer gekregen uit Amerika, die ook violen, vooral copieen van altviolen meesters nabouwde.
Die broer, Roelof, was begonnen als scheepsbouwer en had daar dus ook verfijnde apparatuur voor nodig die hij ook zelf bouwde.
Aan de muren hingen prototypen modellen.
Klemmen om de boven en onderbladen op de zijbladen te klemmen.
Ook herinner ik mij op een keer ,dat hij een prachtig kopje met een paar
mooie borsten had gemaakt, waar normaal bij een viool de krul zit. Een mooie
haarband in het haar gekerfd van paarlemoer.
Tussen de borsten door had hij een ruimte opengelaten om de snaren te spannen
van de viola da gamba die immers 7 snaren heeft.
Ik vroeg hem, als kind: maar pa (grootvader) hoe weet jij hoe die borsten van
 een vrouw eruit zien?
Nou, zei hij geheimzinnig, ik heb wel eens naar de borsten van je grootmoeder
gekeken en toen wist ik hoe ik het moest maken.
Maar van de " oude "  instrumenten maakte hij zelfs het staartstuk zelf.
( Oud in de zin van de voorlopers van viool,altviool en cello). Die oude
instrumenten zijn dus: de  viola da gamba in verschillende maten  voor een
fijnere of zwaardere klank ,maar zoals het Italiaanse woord zegt : op het been
gespeeld zoals bij een cello.
Maar ook verschillend viola da braccio's, dus op de arm gespeeld, net als
bij een  viool of altviool.
Zijn inspiratie kwam vaak van allerlei oude schildermeester die vertellingen van
het Oude Testament en de psalmen op het doek gezet hadden.Hierop zag je
vaak engelen met allerlei muziekinstrumenten afgebeeld.
En verder heel veel kleine plankjes hout, 4-5 milimeter dik met allerlei kleuren
lak die hij uitprobeerde.
Van diepgeel, donker geel, oranje geel, oranje rood, tot bruingeel, bruinrood,
bruinoranje,etc.
Hij vond het prachtig om de eigen kleur van het hout te verdiepen.
Om de nerven en de jaarringen te laten doorkomen en toch aan het hout van zijn violen een mooie kleur te geven die als prettig ervaren wordt door de bespeler.

morgen meer violen.

Mattheus Passion,28,

Op goede Vrijdag, was het dan zover.
Na alle repetities met het koor en het orkest.
Nou ja orkest, zoals ik al eerder zei ,een groepje spelers die allemaal erg hun best doen.
Een gemengd koor, een heus kinderkoor.
We zijn dus met twee eerste violen, twee tweede violen.
De altviool partij wordt door de klarinettist vertolkt , Hein,en een celliste, een Venezolaanse.
Verder  dus die 8 dwarsfluiten en een fagot.
Eigenlijk zouden we nog 2 bassen hebben, die waren in ieder geval wel besteld en hadden een partij gekregen om te studeren.
Misschien begrijpen ze Bach nog niet en helemaal de Mattheus Passion niet.
Of schrokken ze van de noten,dat kan ook.
Nou noten zijn lekker ,niet teveel natuurlijk.

Dag Mattheus,

school.70 kinderen,gehoor, zingen,oma,27

Jammer dat fonetische taal moeilijk door de computer vertaald kan worden.
Kijk , Papiamentu is redelijk te begrijpen als je gewoon hardop leest wat er staat.
Als we dus in Nederland alle streektalen en dialecten weer gaan invoeren ,zou
dat een stuk gezelliger worden.
Alleen kan dan een Antilliaan uit Groningen, helemaal niet meer met een
Marokkaan uit Limburg praten.
Voor mij is dat al moeilijk terwijl mijn oma Groningse was en ik in Limburg geboren ben.
Omdat veel mensen jammer genoeg geen muziek meer leren, krijg ik het idee dat
oren ook niet meer verfijnd horen.
 Dus gaan de meesten alleen op het eerste gehoor af: jij spreekt met een Limburgs
accent ,dus moet je hele familie daar vandaan komen.Tegenwoordig gaat dat niet op.
Mijn oma was gewoon een beetje haar tijd vooruit. Zij kwam uit Groningen,
ging op kamers wonen
in Limburg, en gaf les op een lagere school,speelde viool in een ,denk ik
amateur, orkest waar zij mijn opa ontmoette die er klarinet speelde.Later is zij
gestopt want onderwijs en eigen kinderen ging absoluut niet samen. Terwijl 
zij toch 2 dienstmeisjes hadden voor het zware werk.
Ik liep ,toen ik jong was, een keer met mijn moeder over straat en wij ontmoetten nog wel eens ex
leerlingen van mijn oma. Vol trots vertelde zij dat ze ,op de lagere school, 8 stemmig Palestrina
 zongen.
Nou denkt iedereen : 8 stemmen? nee 8 stemmig, dat wil zeggen ,ze zong het met
70 kinderen verdeeld over 8 verschillende melodie-lijnen. De vrouw die dat
vertelde wist dus waar ze het over had.
Ik spreek dus over 1918- 1920. Welk meisje ging in die tijd zelfstandig , bij een
hospita dan wel, aan de andere kant van het land wonen.
Mijn oma was slim, want als katoliek gezin kon je in Groningen haast geen
echtgenoot vinden voor je dochters, dan moest je heel veel aan de stad betalen
voor een huwelijk.Ook voor het dopen als ze katholiek werden gedoopt zo
vertelde zij mij. Dus Limburg leek een goede keus. Via de nonnen ,
waar ze gestudeerd had, vond ze een baan als onderwijzeres in de
 Mijnstad Limburg.
Die stad was toen in opkomst  vanwege de steenkoolmijnen.
Zij is dan ook de enige van haar 6 zussen die getrouwd is.
De een spelde cello,de ander fluit weer een zus zong.
En jawel ,veel Bach vooral oratoria. Maar als haar zussen wel eens , met een
helikopter, ze waren toen al oud, op bezoek kwamen ,sprak ze mooi Grunnings
en konk rr niets van vrstoan.
Het voordeel is wel dat, als het goed geleerd wordt op school, kinderen 2 talig opgroeien.
Dus de ene taal van de moeder en de andere van de vader.
Zo worden ze wereldburgers met, hopelijk , minder vooroordelen.
Niet meer mensen die, uitsluitend vanuit hun eigen dorpje denken.
Overigens mochten wij thuis absoluut geen dialect spreken thuis, mijn vader had een
 vooruitziende blik en zei: straks hebben we een Europa en zullen alle dialecten verdwijnen.
De toekomst zal het uitwijzen.

Dag Bach, ik bedoel dag dag.

Eva

doof of meer studeren?vibrato,26

In het Duits heb je een uitdrukking: Bist Du Doof??
Dat betekend beslist niet dat je dan doof in je oren bent ,maar doof in je hersenen.
Je begrijpt alles verkeerd.
Zoals gezegd werd de Pattheus Passion in de Brievengatkerk uitgevoerd.
Met 8 fluiten, 1 klarinet, 1 fagot, 1 cello en 4 violen.

Na het concert van de Mattheus Passion van Bach zaten we nog even na te praten.
De dirigent vond het prachtig om  een veelvoud aan applaus in ontvangst te nemen.
De goeverneur werd bedankt voor het luisteren.
Alleen jammer genoeg toen hij het orkest zou moeten bedanken voor het spelen,en dat zou moeten met een handdruk aan de concertmeester op het podium, vond hij dat niet nodig want de Mattheus Passion was een meditatie.
Misschien heeft hij gelijk (of niet) maar dan moet je eigenlijk ook geen applaus in ontvangst nemen.net als in Nederland ( waar de dirigent overigens wel een handdruk aan de concertmeester geeft uit dankbaarheid voor de prettige samenwerking en voor het werk aan een mooi concert) .
Dan moet je met stille trom met stille trom, zonder applaus en buiging van het podium af en geen applaus willen, want anders is het ook geen meditatie meer.
Ik hoor wel eens dat de dirigent nogal moeilijk kan zijn,zo nu en dan flink stampvoet en scheld.
Ik kan er absoluut niet over meepraten, want tegen mij was hij bijzonder aardig, behalve dat handdrukje wat hij vergat, nou ja.
Misschien komt dat wel omdat ik Limburgs ben of blond, daar zijn veel mannen hier gevoelig voor.
Soms laat een jonge man een zware deur voor je neus dichtvallen, misschien omdat ik blond ben maar wellicht waarschijnlijker is hij dan gewoon niet goed opgevoed.
Niet van onze stand ,zouden mijn 4 grootouders prompt zeggen.
Maar ik kan niet anders zeggen: ik kom alleen maar aardige nette mensen tegen, het tegengestelde van wat de Nederlanders over de gemiddelde Curasolen(j)o denkt.
Gewoon hardwerkende eerlijke mensen.
En burocratie is overal langzaam, dat is hier niet anders.
En dat Nederland beweert dat de corruptie hier zo hoog is.
Ik krijg stellig het idee dat men in Italie of Curacao moet gaan oppassen voor Nederlandse toestanden.
Daarbij: Italianen hebben Verdi en Vivaldi ,Nederland heeft Sweelink
Nederland heeft alles het grootste en het beste.
Inderdaad heeft Nederland een groeiend stroom met prachtige violisten en voorlal veel violistes.
De een nog mooier dan de andere. Vitamine voor de ogen en de oren.
Heel jammer dat nog lang niet alle kinderen die kans krijgen. Ik meen waar te nemen dat de voetbal droom nog iets te groot is. Of tennis, want geloof het of niet, van tennis ktijg je vibrato en staccato in je rechterarm. Je vibrato hoort links te ontwikkelen.
Hier in Curacao voorlopig nog een toekomstdroom al die mooie meisjes (en jongens) aan de strijkinstrumenten, want tot nu toe hebben de groepslessen nog in geen geval het beoogde niveau om een orkestje te beginnen.Ligt het eraan dat ze niet studeren en denken dat de ouders het voor ze doen? Of hebben ze simpelweg geen goede voorbeelden genoeg gehad?
Ik weet het niet, ik werk eraan en hoop dat ze het " licht van boven"  gaan zien.
Veel duo's in het begin. En natuurlijk studeren dat is de enige weg naar Bach.

Tot ziens bij Bach.

doof of misverstand,gewrichten,25,

Je hebt doof.
Duitses hebben : "bist Du Doof?"
Dat betekent zoveel als ben je doof in je hoofd,begrijp je het niet.
Je hebt oost-Indis doof.
je hebt ook west Indis doof
dat lijkt meer op professor Zonnebloem  of Bianca Castafiore (uit kuifje)
Goeie morgen kapitein kapok,
duizend bommen Haddock heet ik.
OOOhh lieve kapitein Bartok ,wat een leuke toevalligheid, ik heb laatst iets gezongen
van Bela Bartok, is dat familie van u?
Maar mijn naam is niet Bartok ik heet Haddock.
Ooh dat geeft niet lieve kapok is ook goed.
In tegenstelling tot wat iedereen in Nederland denkt,kun je hier ook  reumetische pijn hebben.
Zal wel met volle maan te maken hebben,dan zijn de kinderen ook absoluut drukker.
 Ik sprak er met iemand over dat evengoed hier mijn gewrichten ,ook in de vingers, evengoed hier pijn kunnen doen en dik worden.
 In Nederland kan men zich dat niet voorstellen : Want het is warm, dus heb je geen pijn.
Vraagt die ander ,hoe voelt dat aan.
Nou ja, eh alsof je je flink gestoten hebt,zeg ik.
Oh heb je je vannacht gestoten dan, dat je pijn hebt.
Nee,hoezo.
 tja moet je je maat niet stoten he, dat is ook heel dom.
Nee,hoezo, dat is gewoon erfelijk denk ik want veel mensen in mijn (hele grote) familie heeft precies
hetzelfde aan dezelfde gewrichten, iets in mij zegt dat dat ook aan voeding ligt.
Nou misschien doen jullie allemaal hetzelfde verkeerd he, want ik heb er geen last van, en ik eet toch ook gewoon?
Doof of Doof?
Laatst was ik bij een oude man op bezoek. Soms doet hij zijn kunstgebit uit en probeert dan toch een verhaal te vertellen.
Over zijn jeugd, over Curacao, over zijn vrienden, over zijn niet vrienden, kortom ik weet bijna alle ins en outs van iedereen.
Op gegeven moment vraagt hij, met dat gbit dus uit, fliff je ook fluit.
Ik denk ,wat bedoelt hij nou, ik speel toch geen fluit ,ook geen blokfluit, ook geen andere fluit,ook geen
dubbelfluit, ik speel viool, of altviool.
Gelukkig maar ,dat bedoelde hij niet, hij wilde gewoon aardig vragen: wil je wat fruit.
Tja ook doof?
Maar eerlijk is eerlijk.Ook op de fluit klinkt Bach heel mooi.
Tot het volgende fruit, ik bedoel fluit, nee nee ik bedoel natuurlijk viool. he he .

Eva

poesjes,vitamine voor de ogen,in de hel,24,

Het leuke aan het onderwijs hier is dat de kinderen 4 talen leren op school.
Meestal spreken ze Papiamento (babbelen in Portugees) thuis en Nederlands op
school.
Maar omdat ook hier veel Engels gesproken wordt spreken de kinderen onder
mijn lessen soms Engels met elkaar, ook de kinden die thuis Nederlands
spreken. ( begrijpt U het nog ).
Maar er zijn ook Spaans talige kinderen uit Venezuela of Colombia.
Die spreken weer Spaans en Papiamentu.
Soms heb ik er 3 tegelijk op les waarvan 1 Nederlands spreekt,1 Papiamentu en
spaans ,en 1 Spaans en Engels, want de ouders zijn ook 2 talig getrouwd.
Ook zijn er weer velen die het Spaans (of Papiamentu ) geleerd hebben van ' de
meid' , zo noemen ze hier een dienstmeisje of een inwonende werkster.
Vaak een oudere dame die uit de kinderen is en nu als een soort au pair fungeert.
Je kan dus ook als oudere een au pair hebben, in Nederland een ongekende luxe.
Is in veel gevallen ook verstandiger van beide kanten:
Ze gaat er niet met je man vandoor, en je man heeft vast geen oog voor haar.
En de dame ,nooit een heer, in kwestie hoeft niet bang te zijn voor meneer.
Zoals vroeger het dienstmeisje van mijn oma verwoordde: hard werken was
niet erg want uw vader bleef van ons af.
Het schijnt hier voor veel vrouwen nogal een angstig punt te zijn: een
colombiaanse of dominikaanse die er met je man vandoor gaat.
In Nederland doen we dat zakelijker.
Daar koop je een boek bij een vrouwenhandelaar ,daar blader je in en belt ,of
mailt : geef mij die van bladzijde 54 maar, of eigenlijk zie ik daar ook nog een
mooie op bladzijde 98.
Hopelijk beland je dan niet in die berugte hel :  Hier is nooooit pauze.
Daar zit die arme Dima, Wladjimir, nu waarschijnlijk. Tussen de vioolspelende
dames, al die poesjes op hoge hakjes met een mooi viooltje in de handjes, mag
ook een harpje zijn, ...en hij mag nooooit meer stoppen met  vooral veel Stamitz
altvioolconcerten te spelen en vooral kijken naar al die vitamine voor de ogen.
De Hel!!!
Hahaha.Hahaha.  In alle talen.
Maar dat papiamentu : verstaan doe ik wel iets ,maar het gaat nog sneller als
Paganini op zijn viool kan spelen.

filmfestival,2 wevers,zere tenen,23,

Afgelopen weekeinde was het dan zover.
Van 3 verschillende scholen werden de kinderen ,met hun docenten op een podium gezet.
Elk speelde 2 keer. De muziekschool speelde 2 keer, de foshk 2keer, en muziekschool aalders.
Ik had gehoopt eindelijk het bestuur van de fosh te ontmoeten.
Ten slotte geef ik al die 32 kinderen al les vanaf half oktober vorig jaar.
Daarbij ging elke les ,de laatste 2 maanden, verloren met het instuderen van onmogelijke filmmuziekjes.
Maar het bestuur was slim en had zich verschanst,  met een wisky, in de kroeg achter het podium buiten bij Renessance.
Veel kunnen ze niet gehoord hebben, want alle dagen waren ze vergeten de winkelmuziek, die uit alle bomen schalde, af te zetten. In de kroegen en op de terrasjes had ook iedereen zijn eigen boxen brallen.
Jammer of niet, het was minder leuk voor het gehoor van de kindjes ,die vroegen om oordopjes.
Maar ja,gelukkig kon je dan niet zo goed horen dat de violen van fosh aan de behoorlijk valse kant waren.
Ook dat deed pijn aan je oren.
Zo krijgt Nederlands grootste denker toch nog gelijk: Ieder Naadail hep se Foardail.
Ik heb mijn uiterste best gedaan om de kinderen aan te leren hoe ze zelf! moeten en kunnen contolleren of hun noot zuiver is.
Zelfs hoe ze zelf moeten stemmen, waar je naan moet luisteren om je eigen noten zuiver te krijgen.
Maar dat ' hoeft' tijdens het orkest niet.
Moeilijk als je dat nooit hebt aangeleerd maar altijd zelf hebt moeten uitzoeken hoe speel ik zuiver.
Ik ben dus ook van mening dat dat filmfestival totaal niets bijdraagt aan het muziek maken.
Sterker nog: al die tijd is verloren gegaan voor het instuderen van een paar film-muziekjes waar de kinderen niets van begrijpen.
Oude Italiaanse films uit de jaren 60 is hun nostalgie niet.
En : nu zal ik wel op zere tenen stappen, het is alleen voor de eer van de volwassenen en het geld wat men er mee hoopt binnen te halen.
De besturen hadden beter kunnen zeggen zoals het is : we hebben niet genoeg kinderen die dat kunnen, ze zijn niet ver genoeg, wij willen dat ook een deel van de leraren spelen.
Het ziet er voor een Europeaan wel leuk uit ,al die donkere kindjes aan de viool.
Maar door te roepen dat het zo geweldig is ,denken nu die kinderen dat ze tijdens hun studie periode in europa of amerika ,in een studenten orkest kunnen meespelen.
En daar zijn ze absoluut nog niet aan toe.
De 2 wevers uit het verhaal van de Kleren van de Keizer , zijn hier helemaal werkzaam.
Verder heb ik zelf nog wel een prachtige zanger begeleid in The Godfather.
Een paar kinderen van het ccc speelden op de achtergrond ook viool.
Dat was in ieder geval mooi zuiver, net als de gitaren, de zang en de blazers.
Nou het publiek was in ieder geval tevreden, maar gaat het daarom?
Morgen weer aan de slag met.......Bach. .....
( En etudes natuurlijk).