Jammer dat fonetische taal moeilijk door de computer vertaald kan worden.
Kijk , Papiamentu is redelijk te begrijpen als je gewoon hardop leest wat er staat.
Als we dus in Nederland alle streektalen en dialecten weer gaan invoeren ,zou
dat een stuk gezelliger worden.
Alleen kan dan een Antilliaan uit Groningen, helemaal niet meer met een
Marokkaan uit Limburg praten.
Voor mij is dat al moeilijk terwijl mijn oma Groningse was en ik in Limburg geboren ben.
Omdat veel mensen jammer genoeg geen muziek meer leren, krijg ik het idee dat
oren ook niet meer verfijnd horen.
Dus gaan de meesten alleen op het eerste gehoor af: jij spreekt met een Limburgs
accent ,dus moet je hele familie daar vandaan komen.Tegenwoordig gaat dat niet op.
Mijn oma was gewoon een beetje haar tijd vooruit. Zij kwam uit Groningen,
ging op kamers wonen
in Limburg, en gaf les op een lagere school,speelde viool in een ,denk ik
amateur, orkest waar zij mijn opa ontmoette die er klarinet speelde.Later is zij
gestopt want onderwijs en eigen kinderen ging absoluut niet samen. Terwijl
zij toch 2 dienstmeisjes hadden voor het zware werk.
Ik liep ,toen ik jong was, een keer met mijn moeder over straat en wij ontmoetten nog wel eens ex
leerlingen van mijn oma. Vol trots vertelde zij dat ze ,op de lagere school, 8 stemmig Palestrina
zongen.
Nou denkt iedereen : 8 stemmen? nee 8 stemmig, dat wil zeggen ,ze zong het met
70 kinderen verdeeld over 8 verschillende melodie-lijnen. De vrouw die dat
vertelde wist dus waar ze het over had.
Ik spreek dus over 1918- 1920. Welk meisje ging in die tijd zelfstandig , bij een
hospita dan wel, aan de andere kant van het land wonen.
Mijn oma was slim, want als katoliek gezin kon je in Groningen haast geen
echtgenoot vinden voor je dochters, dan moest je heel veel aan de stad betalen
voor een huwelijk.Ook voor het dopen als ze katholiek werden gedoopt zo
vertelde zij mij. Dus Limburg leek een goede keus. Via de nonnen ,
waar ze gestudeerd had, vond ze een baan als onderwijzeres in de
Mijnstad Limburg.
Die stad was toen in opkomst vanwege de steenkoolmijnen.
Zij is dan ook de enige van haar 6 zussen die getrouwd is.
De een spelde cello,de ander fluit weer een zus zong.
En jawel ,veel Bach vooral oratoria. Maar als haar zussen wel eens , met een
helikopter, ze waren toen al oud, op bezoek kwamen ,sprak ze mooi Grunnings
en konk rr niets van vrstoan.
Het voordeel is wel dat, als het goed geleerd wordt op school, kinderen 2 talig opgroeien.
Dus de ene taal van de moeder en de andere van de vader.
Zo worden ze wereldburgers met, hopelijk , minder vooroordelen.
Niet meer mensen die, uitsluitend vanuit hun eigen dorpje denken.
Overigens mochten wij thuis absoluut geen dialect spreken thuis, mijn vader had een
vooruitziende blik en zei: straks hebben we een Europa en zullen alle dialecten verdwijnen.
De toekomst zal het uitwijzen.
Dag Bach, ik bedoel dag dag.
Eva
Geen opmerkingen:
Een reactie posten