maandag 14 mei 2012

voorspeel avond ,maritiem museum,47

Vandaag is dan voorlopig het laatste concert.
Dat wil zeggen,ik hoop dat er meer volgen. Dat vindt nl de Pianist Eugene ook.
Soms moet je in onze Lieve Heer geloven.
Had ik deze pianist niet ontmoet, was hij niet weer gaan studeren en had
ik geen begeleider gehad.
Al vind je een geweldige pianist naast je, dan moet deze nog maar
bij je passen en jij natuurlijk bij die pianist, alhoewel,dat is  ietsje gemakkelijker.Buitenstaanders opcuracao denken (althans ze spreken die gedachte uit), ja maar hij ,noemen ze een electrisch pianoband op, die kan heeeel goed piano spelen. Kan wel, geweldig, maar niet met mij.
Een pianoduo is ook een soort relatie, je kan elkaar enorm storen of niet. Voor buitenstaanders vaak moeilijk te merken, maar soms wel te horen. Niet dat het onmogelijk is, maar je voelt je dan niet lekker samen.
Vanavond moeten dus de rest van de kinderen ,die niet op het eerste concert waren, spelen.
Jammer genoeg moeten al mijn vorige hulpjes werken of hebben zelf repetitie.
Maar het zal vast wel lukken met die ouders ,allemaal zijn ze heel bereidwillig denk ik.
Als verrassing heb ik ook een groepje met contabas geformeerd.Hij is 8 of 9 en na flink met hem zijn stukje te oefenen is het zowaar nog redelijk zuiver. Als de kinderen eens thuis zouden studeren, nou dan zou het wat worden.
Laatst had ik een ouder die zijn kind afhaalde. Ik zei: dat kind van u heeft goeie oren, het zou erg helpen als U dat kind aan het studeren zette.
Wat, zegt die vader, moet dat kind studeren dan, doen ze dat niet op de les?
Nou nee meneer, daar heb ik geen tijd voor want ik heb nog 3 anderen in dat uurtje, die ook ieder hun eigen probleempje hebben.
Daar komt nog iets anders bij kijken: als je nooit studeert krijg je spierpijn en gaat je concentratie nooit omhoog. Ik weet het uit eigen ervaring. In de tijd dat ik veel altviool speelde in mijn oude orkest, waren wij,was ik, zoveel onderweg dat ik geen tijd had om te studeren, en ook geen puf meer.
Op gegeven moment kon ik niet eens meer recht zitten, lopen, of staan laat staan spelen.
Vandaar dat ik dat allemaal kan meegeven aan die kinderen: regelmaat is heel belangrijk.
Maar hier denkt men wel eens dat alles vanzelf gaat, '' ook bij die mensen  die zoveel talent hebben" .
Geloof het maar niet. Iedereen kent wel van die figuren in zijn omgeving die hard roepen: 'oh ik heb noooit gestudeerd, dat ging gewoon vanzelf'. Niet geloven hoor, zelfs een wonderkind moet hard studeren al is het maar om de spieren van hand en arm te trainen.
Ik heb ,behalve Bach- partita, en Mozart -sonate en Vivaldi, de lente, ook een prachtige sonate van Gibbs op het programma.
Nou wens me maar succes met mijn zelf gorganiseerde concert.

dag dag.


Geen opmerkingen:

Een reactie posten