woensdag 9 mei 2012

goddelijk strijkkwartet,42

Hi,
Het wordt nu nog spannender. Lukt het tweede concert even goed als het eerste.
Veel mensen staan verbaasd als je zegt dat je zelf ook moet studeren.
Hoezo? je kan toch viool spelen? Je kent toch muziek!
Muziek kennen, nou dat zou ik niet zo durven beweren, ik ken veel muziek
omdat ik veel gespeeld heb.
Maar muziek is een levenslang proces. Blijven oefenen je blijven ontwik
kelen, zoeken uitproberen. Net als een kok of een sporter.
Iedereen heeft periodes dat het slechter met je gaat.
Of dat je spieren volledig in de knoop zitten. Vaak heeft dat met jezelf of
simpelweg met een ongeluk of verkeerde houding te maken. Daarom ben ik
ook zo streng met de kinderen wat houding betreft.
Dus als mensen denken dat je, omdat je ooit iets gestudeerd hebt ,het 20 jaar
later nog kan spelen is een droom.
Probeer maar eens dat pianostukje wat je als kind wel kon , zonder studeren
nog eens tevoorschijn te toveren. Daarna heb je waarschijnlijk 4 dagen
spierpijn in je vingers. Tenzij je natuurlijk pianist bent geworden.
Maar nogmaals, sommige ouders denken echt, dat als je violist wil worden je
eerst je school, dan tennis en dan de viool komt. Dat school huiswerk
vraagt is geaccepteerd. Maar viool studeren, al is het maar 10 minuten?
Maar ik heb echt ouders die letterlijk zeggen: nee het moet wel leuk en voor
de hobby blijven. Ja, wel moeilijk als die kinderen in een groepje zitten en
die anderen gaan wel vooruit.
Maar het voorspelen heeft heel veel kinderen goed gedaan merk ik, vandaar
dat ik de andere kinderen die niet konden een nieuwe kans geef.
Ook voor Curacao iets helemaal nieuws.
Ineens weten ze waar ze het voor doen. Nu voelen ze wat het is om bibberbenen
te hebben. Trillende strijkstok en zwetende handen op je snaren.
Toch zijn eer ook een paar die dromen van "het orkest van el sistema"
Simon Bolivar , om daar ooit in te komen.
Ik heb in 1989 een jaar in het OSV ( orquesta sinfinica Venezuela ) gespeeld.
Ik kan je vertellen ,waar men in Nederland toen vreselijk op neer keek.,
Ze spelen allemaal even goed. Geweldig zoals die jong lui daar speelden.
En waarschijnlijk zijn ze alleen maar beter geworden , kijk maar naar mensen als
Dudamel en Alex Cardenas. Fantastische mensen, musicie en dan gewoon
geboren in ' los barrios' . De achterbuurten.
Nou denk ik persoonlijk dat niet alle
kinderen voor muziek aanleg hebben. Maar het ontwikkelen , evenals bv een
circus of koorprogramma zou heel wat kinderen van de straat houden.
Maar ik krijg stellig het idee dat iedereen denkt met voetbal de wereld te
veroveren.  Maar ga je daar, als volwassen vrouw later nog veel mee doen?
Nee met muziekmaken wel. Dat is de reden dat ik mij verbonden voel met
de kinderen van de fosh hier. Ze lopen jaren achter, maar ik wil ze niet met een
leeg gevoel naar hun eigen toekomst sturen.
Ik zou willen dat ze zelf plezier gaan beleven aan het strijkkwaret.
Het mooiste wat er is, mooier dan welk orkest dat ook. Daarom speelt bijna elke
violist of cellist in zijn eigen vrije tijd ze graag strijkkwartet of kwintet.
Een strijkkwartet bestaat dus uit 2 violen, 1 altviool en 1 cello.
Ik geloof dat J.Haydn zo ongeveer de eerste was die deze bezetting gebruikte
in zijn muziek.
Gelukkig heeft hij er ontelbaar veel geschreven zodat je haast niet uitgespeeld
raakt. Ook niet met Mozart of Beethoven. Dus strijken maar daar in die tropen.
Met piano is ook leuk, maar 4 strijkers voelt aan als een goddelijk geheel.
Dat wil ik ze leren. Nou hum, nog een hoop werk te doen.

Dag dag.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten