orkesten,49

Een mens kan veel pech hebben in zijn leven, maar vaak wordt het gecompenseerd met zoveel leuke dingen.
Maar je moet ze wel zien en ook aannemen.
Hier is weer zoiets.
In Curaçao is het natuurlijk altijd heet of nog heter. 
Dus als je terug komt in Nederland en het weer is lekker 
heet ,zoals dat was eind mei, nou dat is dan een kado'tje.
Nog mooier is dat ik met mijn neus in de boter val : het 
Koningin Elisabeth concours voor viool wordt integraal uitgezonden. 
Belgische zender.Op de Nederlandse zender zie je zoiets nu nooit.


Alle kandidaten spelen natuurlijk geweldig viool.De een eigenlijk 
nauwelijks beter dan de ander.
De strenge jury kan hooguit luisteren en voelen welke kandidaat
 henzelf en de pianist, maar ook het orkest het meeste  geïnspireerd heeft.
Ten slotte is muziek maken niet alleen viool spelen, maar de 
wisselwerking is ontstellend belangrijk. Straalt deze kandidaat 
,wat de Duitsers noemen "das gewisse Etwas " uit zodat de orkest 
leden er ook door geïnspireerd worden.
Dan krijg je namelijk die extra spanning in de muzikale lijn waardoor 
je steeds geboeider gaat luisteren als publiek.Verteld hij jou zijn vreugde 
en verdriet, zijn verhaal.
Elke keer valt het me op welk een geweldige prestatie het orkest levert. En niet te vergeten zeker ook de dirigent.
Ik hoor vaak van mensen van buitenaf, zij die nog nooit in een orkest 
hebben gespeeld, dat sommige musici kijken alsof ze alleen voor het 
geld spelen. Zeg nu eerlijk, je moet je partijtje iedere dag studeren , 
je netjes aankleden om op het podium te zitten , je haren extra netjes, lippenstiftje op, niet te veel anders gaat dat weer lastig zijn met 
transpireren : dat hou je nooit vol als je er geen liefde voor hebt. 
Maar er zijn er natuurlijk bij , die 
toevallig goed spelen, en die helemaal niet houden van de muziek 
die ze spelen.
Maar geheid dat er een dag komt dat je je dan afschuwelijk gaat 
voelen van je eigen verraad en dan word je modern gezegd gewoon 
ziek. 
Nog veel erger is dat je van sommige collega's ziek kan worden. 
Van bv Andre Rieu heb ik gehoord dat mensen die de sfeer verzieken 
kunnen kiezen ophouden daarmee of ontslag. Beter eentje opgehoepeld 
dan een hele groep ziek door een ander. 
En geloof mij, je hebt mensen ,zoals Josefine Melief ( moeder van een bekende zangeres)die, met haar heksen-gaven , heel wat mensen kunnen verzieken, die ervoor kunnen zorgen dat mensen om hun heen 
zelfs ernstig ziek worden, niet een keer, nee diverse malen dat mensen 
lange tijd uit de running zijn door ziekmakers naast hun.  Eigenlijk zijn zij 
deel van vaak een klein groepje die zorgen dat een bedrijf zelfs failliet 
gaat.  
Misschien, hopelijk, komt er nog wel eens een wet die voorbeeld neemt
 aan Andre Rieu. 
Jammer genoeg is dat nog verre toekomst in Curaçao. maar, ehh we werken eraan hoor.
Ik heb nu geregeld ,dat kinderen die hun best doen en beloven te studeren, dat wil zeggen als de ouders hun hulp toezeggen om hun kind te stimuleren, ik zorg dat ze gratis lessen krijgen. Hoe? ja dat is nog even mijn geheim. 
Ook hoe ik ga regelen dat ze instrumenten gaan krijgen.
Zolang ouders niet denken: Al moet het 4 maanden duren hij zal het leren" 
ben ik al tevredener.
Nu zie je ook het totaal op tv: ik krijg het idee dat Nederland nog alleen de mening van geldbeluste voetbaltrainers en eetprogramma's en juffrouwen die je uitlokken om je geld te spenderen met gokken of s*x.Allemaal lichamelijke zaken die tot goddelijke hoogten worden verheven.
Over Andre Rieu gesproken :ik had vroeger altijd na hem vioolles bij onze lerares Nilla Pierrou.
Ook ik had een geweldig leuk damessalonorkestje waarmee we 
ook operettes begeleidden, Corsage heetten wij.
Alleen heeft hij er een prachtig orkest van ontwikkeld. Ik ben de stad ontvlucht indertijd vanwege een pestende stalker.
Maar ja zoals ik al zei, anders was ik nooit in Curaçao bij mijn kindjes terecht gekomen.
Dus eigenlijk is die C(r)uifje een wijze man: alle noadail hep se foardail.
Vertaald heet dat : alle nadeel heb zijn voordeel.


Dit was misschien zonder Bach,
 Maar de Ravel sonate met zijn jazz middendeel was toch zeker niet te versmaden, prachtig.
Dank je wel Brt. met het Elisabeth concours.