Bij de fosh in Otra Banda geef ik twee keer per week les.
Foshk staat voor : fundasjon orkesta,sinfonoko hubenil ( van: chuvenil) Korsao/
Hetgeen betekend stichting jeugdsymfonie orkest voor de jeugd van Curacao.
Dinsdag en donderdag van 3 tot kwart voor 5.
Er komen dan zo'n 12 tot 15 kinderen tussen 6 en 12 jaar .
Er zit ook een jongen bij van 16 die nu nog met cello wil beginnen.
Echter als hij nu niet gaat beginnen met studeren is het weggegooid geld.
Dan kan hij beter gaan tennissen, of zingen.
Viool,alt,cello,contrabas spelen ze of althans krijgen ze les van mij..
Ik ben er eigenlijk tegen dat ze meteen in een kwartet vorm bij elkaar worden
gezet, want gezien de resultaten uit het verleden en de opruimwerkzaamheden
die ik eraan heb, zie je dat het eigenlijk niet werkt.
Maar voorlopig laat ik het zo, maar omgerekend 5 minuten per kind is niet veel.
Een paar kinderen heb ik gevraagd of ze geen prive les zouden willen, dan
zorg ik voor de betaling. Met andere woorden ik zoek een sponsor voor ze.
Die heb ik gevonden dus er krijgen nu 5 nieuwe kinderen uit otra banda prive les.
Dus de groepslessen voor de naschoolse opvang geef ik in otra banda.
De prive lessen van een aantal kinderen uit deze groep gebeurt dan in de
muziekschool van Emmastad.
Maar omdat ik daar meestal in het tekenlokaal lesgeef zonder airco ( met andere woorden
in de open lucht onder het afdak) vind ik het niet helemaal terecht dat
ouwe sok en knorrepot hier huur voor zouden rekenen bij de andere stichting .
Voor Curacao'se begrippen is het nieuw dat er kinderen uit " de achterbuurt '
zomaar in emmastad leshebben.
Maar ik vind als ze later naast elkaar moeten zitten ,kunnen ze beter nu ermee beginnen.
Ik heb er dus voor gezorgd dat een aantal kinderen gratis les kan krijgen.
Eigenlijk beseffen ze niet wat voor ongekende luxe ze ineens van lessen van tante
nelly en ome roy , die ze moeten betalen, tegen de lessen bij mij die ze gratis krijgen.
Is nog niet gebeurd in het verleden. Zou in Nederland ook moeten kunnen: een
sponsor voor kinderen die het extra nodig hebben of die extra talent hebben.
Maar afijn, een meisje verwacht ik niets van ,ze praat loeihard in de groepsles,
is moeilijk, maar alleen met mij een engeltje, probeert de stok goed vast te houden wat
voor haar extra moeilijk is ivm vermoedelijk anorexia.
Een andere jongen, twaalf, grote vent, druk in de groep,staat bekend als lastig,
maar alleen op les: ik speel het voor en hij speelt het gewoon na op de altviool.
En blij, ongelooflijk, stralen.
Maar ik stond even versteld als die jongen zelf.
Kan wat worden........als hij studeert.
En nogmaals het zijn geen blanke kinderen uit
gegoede milieu's. Dezen willen of durven vaak tegen een blanke niet te praten.
In ieder geval, speel ik nu gewoon leuke canons met ze.
Dus ik verdeel hetzelfde liedje tussen de hoge en lage strijkers.
Nou hopelijk gaat het goed op het laatste concert.
dag dag
Geen opmerkingen:
Een reactie posten