dinsdag 10 juni 2014
Juni 2014 culturele verschillen of erfelijk?
Al jaren probeer ik te doorgronden wat nu het verschil tussn blanken en zwarten is. En ik bedoel met name met mensen van afrocaraibische achtergrond Natuurlijk zit er een eigen probleem achter.
Meestal heeft een psychiater ook zijn eigen frustratie.
Ik geef het volmondig toe. Dat maak het onderzoekniet minder interessant.
Daarbij zal het eeuwig moeilijk zijn om 100% objectief te blijven. Ook daar ben ik me van bewust.
Ik werd daarom ook aangenaam verrast toen ik het boek van Eva Henriques ontdekte over Antilliaanse familieverbanden.
Zonder te veroordelen zet ze alles op een rij.
Mijn vraag worstelt over het feit of de verschillen, die er duidelijk zijn, nu zijn ontstaan door of onder invloed van de slavernij. Is het genetisch ,is het opvoeding?
Is het cultureel of aangeleerd gedrag. Of wellicht misschien de veelal afwezige vaders die hier debet aan zijn.
Wel een fenomeen is die lelijke olievlek van ellende ,waar steeds meer blanke mensen het prachtig vinden wat daar gebeurd. NIet alleen de zon en de zee en lekker eten, maar ook een groot ,zich steeds verder verspreidend fenomeen: ...de afwezige vaders.
Eigenlijk zie ik dat als een maatschappelijke ramp.
Dit is wel een gegeven wat ik ten zeerste veroordeel.
Ik heb van dichtbij de maatschappelijke ellende nu al vele malen mogen aanschouwen.
Bij een overleden vader kun je nog zeggen: zo zou je vader het niet gewild hebben. Een vader die net doet of hij er is is net een man die eruit ziet als een man, vrouwen verleidt maar van binnen homo is.
Dat is wat veel mensen tegen homo's hebben.
Als normale hetero wordt je constant op het verkeerde been gebracht. Je denkt een man te hebben of wellicht 2 ,maar dan kiezen ze uiteinelijk toch voor elkaar.
Tenzij je het ,als vrouw, bijtijds weet.
En zo'n man, homo of hetero maakt je gevoelens in de war, je gaat de werkelijkheid scheef zien. Al die 'Don Giovanni's '.
In de opera lijkt dat een leuke klucht. In werkelijkheid kunnen andere mannen, mits die dat willen en kunnen, voor de schade opdraaien.
En dan is Don Giovanni , van Mozart, een opera omdat het blijkbaar niet alledaags was om zo ongenegeerd achter vrouwen aan te zitten om ze vervolgens weer te in de steek te laten.
Eigenlijk is het dat ook niet. Alleen voor mannen die zich niet aan een vrouw kunnen hechten.
In de caraiben en blijkbaar ook in Afrika is het toch heel gewoon om vrouwen met een kind aan hun lot over te laten. Die vrouw wilde toch een kind? Nou nu heeft ze er een en dan moet ze ook niet zeuren.
Waarom mag dat eigenlijk niet hardop gezegd worden?
Sssjt ,dat is discriminatie.
discriminatie.?
Discriminatie is als je mensen links laat liggen om jou anders zijn. Zoals mijn buren bij mij doen.
Zo kan zelfs je eigen familie je discrimineren.
Alleen is ook dat not done omdat hardop te zeggen.
Maar waarom?
Het akelige van veel mensen is dat ,al hebben zij zelf niets meegemaakt, ze jou toch veroordelen als je boos bent om wat je hebt meegemaakt.
Het is immers je eigen schuld. Geen haar beter dan die India's vrouwen die er ten slotte om vragen om verkracht te worden. Hadden ze maar niet op straat moeten lopen. De meiden.
Ik zoek nog verder.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten