Charli: dagelijks leven in caracas
Hi Martha,
Ik zou je nog berichten over het concert.
Het ging eigenlijk heel goed, jammer dat de kinderen , of eigenlijk de ouders niet willen begrijpen dat viool spelen ook discipline meebrengt van studeren.
Daarom juist is het zo goed voor kinderen.
Ik zelf heb weer gespeeld en Eugene heeft mij begeleid, ik kan ontstellend prettig met hem spelen.,2 gedeeltes uit de d moll partita van Bach, een d moll sonate van J Gibbs en een d moll sonate van Mozart.
Tevens hadden de kinderen gevraagd of ik nog de lente wilde spelen uit de 4 jaargetijden van Vivaldi.
Het leuke was dat er daarom dus ook zoveel kinderen op het concert aanwezig waren.
Immers deze kinderen ,zeker ook uit otra banda ,zouden anders nooit naar een concert in de avilla gaan of in het wtc.
Niet alleen omdat ze dat vaak niet kunnen betalen maar ook omdat het vaak een brug te ver is , letterlijk en figuurlijk.
Daarom was het prachtig te zien dat ze keurig met de duim in de mond naar het concert van de juf zaten te luisteren.
We zijn zelf ook klein geweest en weten dat als er een geweldige violist uit verwigistan komt dat dit zo;n geweldige godheid is ,dat je denkt ,ach ik stop er maar mee want dit kan ik nooit bereiken.
Maar de eigen juf staat veel dichterbei, dus daar durf je nog op te hopen .
Hoi Martha,Ik stuur dadelijk nog een mailtje over het concert maar eerst dit.Moniek Eilander, ik heb 9 april nog op de begrafenis van haar man gespeeld.Hij stierf na 13 dagen huwelijk, heeft net 4 uur geleden haar dochter verloren .Bij marie pampoen, verdronken.20!!!!! jaar.Carolina belde mij.hoe kan een mens nog meer getroffen worden zeg.
Eva
--
Geen opmerkingen:
Een reactie posten