Je gelooft vaak je oren niet ,en toch zeg ik dan vriendelijk oh ja?
Soms, geef ik toe ,ben ik wel eens afgunstig. Niet gewoon jaloers dat iemand iets heeft.
Ik gun iedereen het zijne .
Nee mensen met weinig of geen opleiding die dan ,toch vaak door een goed netwerk, een baan ver boven hun opleiding hebben.
Zoals Christus zei : geef de koning wat de koning toekomt.
Maar gisteren was ik aan het praten met een dame hier in de buurt.
Haar hondje, een lelijk rolmopsgebeuren, en de mijne waren ooit heel verliefd.
Hij Gino was een kruising chiwawa en en soort konijnenvanger jack russel.
Hoog op de poten ,camel kleurig, mooi slank kopje, slimme oogjes, en vond het heerlijk om samen te fietsen. Dat wil zeggen: hij zat in de fietstas met zijn oortjes in de wind.
Of hij stond op de bagagedrager. Met enige oefening kon hij dat. Je moet wel voorzichtig fietsen natuurlijk.
De jongkies waren beeldschoon. Een soort bloedhond model slank ook hoog op de poten, mooie strakke kortharige vacht, mooi wat bredere kop. kortom heel mooi.
Gino liep zelfs vaak weg om stiekem naar zijn kleintjes te gaan kijken.
Hij bleef daar maar voor de deur heen en weer drentelen en als ik hem dan kwam halen was meneer beledigd en probeerde wel eens te happen of liep weer weg. Afijn het was wel een aandoenlijk beestje was erg gehecht was aan mij. Hij was mij op straat in de handen geduwd door een meisje wat echt geen ruimte voor hem had. Met papieren en al.
Zij had hem weer van een familie met kleine kinderen die geen tijd hadden en waar hij had leren bijten en op de bank plassen.
Ik heb hem dat toch kunnen afleren maar soms een hapje kon hij niet laten ,de schat.
Eigenlijk had hij meer vadergevoel dan soms mannen ten toon spreiden want dagelijks ontsnapte hij op de een of andere manier om naar dat vrouwtje te gaan.
Jaja, soms zijn ook vrouwen zonder moedergevoel maar toch veel minder. Daarom ben ik altijd geroerd door mannen die zo trouw aan hun vrouw en kinderen zijn. Ze zijn echter ook de stabiele factor in deze maatschappij.
Afijn wij zijn dus beiden de schoonmoeder van elkaars hondje.
Maar we hebben nog een bindende factor.
Hoe toevallig is het leven.
Toen ik in het Heemsteeds symfonie orkestje speelde zijn we een keer naar Bad Pyrmont geweest.
de stad van Koningin Emma van Waldeck Pyrmont.
Hier gaven wij een concert en op het programma stond het celloconcert van Tjaikowsky: de rococo variaties.
En wie was de cellist: een volle neef van de schoonmoeder van Gino.Uit Hoofddorp.
Terwijl de neef uit Suriname komt en de moeder van deze dame ook.
Wonderlijk wonderlijk.
Dus wij waren in gesprek:
Hoe gaat het? Oh alles zijn gangetje.
Heb je werk? Ja maar niet zo leuk maar het betaalt wel goed. Oh ja?
Ja een soort jobhunter op management niveau?
Goh ik wist niet dat jij management gestudeerd had.
Heb ik ook niet. Ik was heel vroeg van de middelbare school en wilde toen architectuur gaan doen.
< Mam gaan we al ik heb honger> Jaja schat nog even.
Maar ik werd nog niet toegelaten want ik was te jong. Toen heb ik een baan bij de Nato gekregen, iets met kinderen.
Zozo, hoe kwam je daar dan?
Nou een tante van mijn moeder werkte daar vandaar dat zij mij daar een baan regelde.
Oh wat handig zeg ja zonder familie doe je niks.
Ja zonder die tante was ik daar natuurlijk niet gekomen, maar de leiding was er nooit
dus nam ik dat over.
Op gegeven moment had ik bijna de leiding over de afdeling.
dat was in Duitsland.
Oh zul je wel goed Duits spreken.
Nee hoor dat was over de grens van Nederland en iedereen sprak daar Engels.
Nato is toch internationaal.
Nog makkelijker toch?
Ja toen ben ik toch architectuur gaan studeren, maar na een tijdje kon ik het niet meer volhouden dus toen ben ik gestopt en weer thuis gaan wonen.
Toen heb ik op deze baan gesolliciteerd: mensen managen bij randstad. bij de AM groep en heb daar een coordinerende funtie, zeg maar leidend.
Ik ben blij voor haar.
Maar hoe werkt dat dan?
Is zij allen maar jonger?Knapper,Donkerder?
Komt waarschijnlijk zekerder over. Zeker van je zelf zijn ,of doen alsof ,schijnt positief te werken.
Daarmee krijg je dus een veel hogere baan dan je opleiding.
Sommige mensen zijn onbewust zo soort van natuurlijk overwicht, anderen hebben juist daar een studie van gemaakt.
'T zijn allemaal mensen.
In een orkest lukt je dat niet zo gauw.
Dan moet je eerst proef spelen.
Eva
Geen opmerkingen:
Een reactie posten