==============================
Recensie
Er was gekozen voor een opera programma. Opera, zou men denken, dat is toch heel serieus en heel moeilijk?
Eva Weertman op de viool en Eugene Harvy aan het klavier bewezen dat dat helemaal niet het geval was.
Opera is veel bekender dan iedereen denkt. In feite kenden de meeste toehoorders achteraf de muziekstukken al van vroeger.
Wat te denken van Figaros Hochzeit van Wolfgang Amadeus Mozart.
De barbier die gaat trouwen Waarvan de bruid in die andere opera door Don Giovanni bijna op haar huwelijksdag verleid wordt. De ouverture was eigenlijk ook al bekend . Om het contrast tussen de melodieen van mozart te laten horen werd er ook een vioolsonate van mozart gespeeld.
En waar de componost in de opera aria's verleidelijk en zwierig is ,altijd met een knipoog naar het ontdeugende, daar is hij bij zijn vioolsonates veel strakker ,soms serieuser in zijn melodielijnen. Zo nu en dan springt even een paar maten de opera-lijnen eruit ,maar even goed hoor je even een pianoconcert naar boven borrelen. En mag de piano even goed gehoord worden ,alhoevel het toch een vioolsonate blijft..
In de melodie van Gluck horen we de met diepe smarten gevulde Orfeus die bij de goden smeekt om hem zijn Euredice terug te geven die hem door een slangenbeet ontrukt is.Maar hij is slechts een mens en kan zich niet aan het woord van de goden houden en krijgt daarmee zijn geliefde niet terug , hoe mooi hij ook speelt. Deze melodie is door Fritz Kreisler voor viool solo geschreven . Voor de liefhebbers heeft Rachmaninov er ook een pianoversie van gemaakt.
Ook het volgende stuk uit de opera Carmen van George Bizet is wereldberoemd. Men zegt zelfs dat overal ter wereld Carmen minimaal 1 of 2 x per dag wordt gespeeld. Ik denk nog vaker.Hoe vaak je het ook hoort, het wordt steeds mooier. De drama's die gaan komen hoor je bij de ouverture reeds in het eerste of tweede accoord.Carmen die alle mannen die ze wil kan verleiden maar wat haar toch uiteindelijk fataal wordt. Don Jose steekt haar op het einde dood. In de 2 aria's die gespeeld werden hoorden we de verleiding maar evenzeer hoe de liefde ( van Zigeuners , Gitanos, ) een eigen leven leidt en niet gedwongen kan worden.
Het volgende werk Thais ,van Jules Massenet verhaalt over een , niet zo , dame die tempelprostituee is . Eigenlijk is ze meer een geweide dame aan de tempel van Venus in het oude Egypte in de Byzantijnse tijd. Zij ontmoet een katholieke monnik die haar probeert over te halen tot het Christendom. In de ' Meditation de Thais' overdenkt zij haar leven en dat haar leven tot het einde volhouden als tempelprostituee van Venus toch ook geen pretje is en wellicht het Christendom te prefereren valt.
Na de pauze werden er een aantal stukken uit operettes gespeeld waaronde het wereldberoemde Vilja lied. Het was zelfs een van de eerste stukken waarmee Andre Rieu beroemd werd.De Operette is van latere periode veelal als de opera. Opera bestond al rond 1600. Daarvoor was het veel statischer : men zong of men acteerde. Dat kon niet samen. In de opera zijn meestal alle tussenverhaaltjes 'gereciteerd' , zingend verteld waarna een aria volgt. Bij een operette is het verhaal gewoon verteld , zoals later ook bij de musical, en de aria's ,de liederen gezongen.Meestal steekt een operette qua verhaal en qua muzikale compositie wat eenvoudiger in elkaar. Wat volkser heet dat.Een opera is vaak toch wat ingewikkelder en je moet er in het begin iets meer aan wennen. Dat maakt het niet minder vermakelijk en prettig om te beleven.Een opera kan een enorm spectakel zijn met soms wel 300 of meer deelnemers. Meestal een groot koor, een aantal solisten. De solozangers. Dan vaak nog een enorm ballet en niet te vergeten een orkest.
In de arena van Verona spelen er wel 120 man in het orkest.
Nu moesten we het doen met een viool en een piano.
Ik zie het al voor me in de kloostertuin. Een groot decor, spectakel, zangers, kostuums, belichting.orkestleden. Nee Te groot.
Het klonk overigens heel prettig in de tuin van het klooster.
Alleen jammer dat er niet een echte piano of vleugel stond om de violiste te begeleiden.
Hierdoor moest er toch een box gebruikt worden voor de piano.
Een van de laatste stukken was " de Barbier van Sevilla" van Giaccomo Rossini. Het was weer dezelfde barbier als aan het begin. De barbier van ' Figaro figaro fie...ga....rooooo' .Elke gewone jongen kon dat heerlijk meezingen tot voorkort. Als laatste een aantal aria's van Guiseppe Verdi. De grote componist van Aida en Rigoletto.
Jammer genoeg was er een beetje te laat met de bekendmaking begonnen , of het was de angst voor het onbekende van het publiek. ,zodat veel mensen veel te laat wisten dat er een concert was . We zullen het niet weten. Het was in ieder geval zeer gezellig , de muziek werd zeer dankbaar ontvangen.Het was kleinschalig, met een hapje en een drankje. Enkele bezoekers waren blij : ze konden voor de eerste keer tijdens een concert roken zonder anderen te storen. Volgende keer hopelijk wat meer publiek.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten