Rusland. 1983, 98 dubbel x chromosoom.

Steeds meer val ik hier van de ene in de andere verbazing.
Sowieso is mijn leven een verwondering en verbazing over mensen.
De onzin die ze kunnen uitbraken.
Zo hoorde ik ooit Jean Lambrechts zeggen : ' In Luik hebben ze last van de vervuilende Industrie van Rotterdam".
Het is dan handig te weten dat de Maas via Luik naar Rotterdam stroomt en daar de Noordzee ingaat.
Ach en hier hoor ik van die zelfde stelligheid onzin redeneren. Makkelijker is het onschuldig te zijn en blanco niets te weten ,hoef je je hersenen ook niet te laten pijnigen. Dan kun je altijd ach en aaa zeggen.
Iets wat sowieso verstandiger is met mensen die niks begrijpen.
Gelukkig is een mens die zonder verbazing leeft en in de bijbel kan lezen zonder verwondering.
Soms wilde ik ook dat ik zo simpel was. Gewoon aan niks anders hoeven denken dan je dagelijkse natje en droogje. Je dagelijkse ding. Je man of vrouw die voor je zorgt.
Vaak natuurlijk de man die denkt dat hij zijn vrouw verzorgt, maar in feite gewoon geld op tafel legt om zich te laten verzorgen. En die vrouw die dan klaagt dat er niet genoeg is ,zodat hij wat harder gaat werken.
Eerlijk gezegd denk ik wel dat dit systeem gedeeltelijk de basis heeft gelegd tot grote uitvindingen.
Dus zowel het verzorgende aspect van de vrouw als die man die meer wil doen voor zijn vrouw.
Maar niks is natuurlijk absoluut.
Waar ik heel erg moe en soms ziek van wordt is die oerdomme lui die dan mee willen denken : Ja maar ik ken persoonlijk iemand die geen vrouw had en toch hard werkte, of iets in die strekking.
Ik ken ook mannen (of vrouwen) die een 100% steunende partner hadden en toch niets gepresteerd hebben. Domweg omdat het er niet in zat.
Je kent ze wel, van die mensen die op alles een uitzondering weten.
Je hebt mannen en vrouwen. Oh ja en tegenwoordig transgenders.
Nou ja ,kun je niet zo stellen hoor, er zijn ook mensen die er tussen in zijn.
Ja dat weet ik maar 99,5% van de mensen heeft geen dubbel x chromosoom noch een dubbel y.
Dus geen xxx of xyy.
Vrouwen hebben een dus xx, maar mannen geen dubbel y chromosoom, yy.
Het grappige is dat ze in een gesprek niets anders inbrengen dan: " nou dat zal wel, nou dat moet je eens aan een ander vragen " . Zelf hebben ze nooit eens een idee bedacht. Ze leven alleen op een pot vol met geheugen artikelen waar ze uit putten en te pas en te onpas wordt dat herhaald.
Nooit eens van: ik heb iets bedacht .
Maar nu ik dit schrijf, ik kende iemand met een dubbel x chromosoom. Dus xxx.
Cor Bruins , haar man was professor in de historische wiskunde (of zo iets.)
Zij kwam altijd bij mijn grootouders thuis.
Evert ,haar man, vertelde mij het zelf.
Haar vader bood hem zijn dochter aan voor 8000 gulden.
Rond 1922 een enorme hoeveelheid.
Hij was een arme jongen  en studeerde wiskunde dus dat wilde hij wel. Hij mocht echter niet scheiden, dan moest hij het geld weer terug geven. Dus toen hij het mij vertelde in de jaren '80 waren ze al 50 of 60 jaar getrouwd. Net als mijn eigen grootouders . In Amsterdam, in de Johannes Verhulststraat.
Waarom kreeg hij dat geld?
Omdat een vrouw met een dubbel xxx chromosoom geen kinderen kan krijgen want ze heeft geen baarmoeder. Daarbij, zo vertelde hij mij hard giechelend, hebben ze ook geen vagina.
Hoe ze dat oplosten heb ik nooit gevraagd. Ik zou niet durven.
Blijkbaar, ondanks dat zij ehh, laat ik zeggen ,nogal vreemd was, reisden ze overal rond.
Het ene verhaal na het andere kwam boven.
Evert was professor en ook gecommitteerde als er eindexamens van de middelbare school was.
Dus gingen ze weer ergens in Nederland in een hotel als hij daar aanwezig moest zijn.
Maar evengoed gaf hij lessen en lezingen in Bagdad , Cairo of Pakistan. Evenzeer ook ergens in Rusland of de Sovjet Uni.
Mijn vader spotte wel eens: die Arabieren hebben van hem ,door zijn wiskunde lessen, de kennis i.v.m. nucleaire wapens opgedaan.
Hij is het ze immers ,zonder enige vorm van wroeging, gaan leren.

Ook een verhaal dat hij een Russische auto had met een nummerbord waar xx in verwerkt was.
Nu was dat blijkbaar een geheime code voor een spionnennummer.
Dus hij en zijn vrouw Cor in da auto naar Rusland.
Maar omdat hij vloeiend Russisch sprak , en een Russische auto had, en ook nog met een spionnennummer erbij was hij wel uiterst verdacht.
Daarbij maakte hij van elk standbeeld een foto met vrouw Cor erop als een prinses.
Wat je niet kon zien op de foto, en ook niet kon ruiken op die foto's  aan haar was dat haar hoofd vol zat met luizennesten die mijn grootmoeder later ontdekte want ze had zo'n jeuk op haar hoofd.
Ik  stond er zelf bij toen ze zei : Willie wil jij even op mijn hoofd kijken en tjoep trok ze de pennen uit haar  haar en zwiepte haar haar zo naar voren bijna in het gezicht van mijn grootmoeder.
Die was bang dat wij het ook zouden krijgen.
Nou later kreeg ik ze wel eens van de school van mijn dochter en 1x in Spanje van een Nederlands echtpaar. Jeuken, ongelofelijk.
Ze zouden 3 of 4 weken blijven.
Na 2 maanden waren ze nog niet terug. Iedereen maakte zich natuurlijk zorgen.
Wat was nu het geval?
Omdat ze overal foto's namen, een vreemde auto hadden, en ook nog vloeiend Russisch spraken waren ze uiterst verdacht. 
Zeker toen hij ook nog naar gebieden wilde wat meer in het zuiden van Rusland waar blijkbaar (achteraf) nucleaire installaties stonden.
Dus overal waar ze naar toe gingen ,en zeker waar ze de weg vroegen, werden verderop de bordjes een halve of een hele slag gedraaid.
Dus ze reden de hele tijd in rondjes.
Door zelf in de dorpjes te gaan vragen, hij sprak immers Russisch,  kwam hij weer op de goeie weg uit.
Maar al bij al waren ze zeker wel 3 of 4 maanden weg.

Intussen was de winter ingetreden.
De winder was super streng. Dus sprongen alle waterleidingbuizen in de kelder van de Johannes Verhulststraat. Terwijl ze dus nog in Rusland zaten.
Mijn grootmoeder vroeg of ik een kijkje in het huis wilde nemen.
Nou wat ik daar zag is bijna met geen pen te beschrijven.
Dat zie je nog niet in een filmscript.

Later meer./

=====